EYRARPÚKINN - 93
Einar Mokk var hirðusamur maður eins og hann átti kyn til, varði land fyrir Kaupfélagið, átti fulla fötu af einseyringum og sveiflaði Fjandafælunni af þýskri þrautseigju en Fjandafæla var baukur með glerbrotum í sem hræddi hesta og húsdýr önnur.
Þá kvað gárunginn
Ennþá kemur Einar Mokk
öskrandi á klossunum.
Í stuttbuxum og svörtum sokk
sveita smalar hrossunum.
og þótti ferskeytlan góð til síns brúks líkt og kveðskapurinn um kvenkosti og leiðarlok Metúsala.
Þorbjörg upp á þekju þaut
með þrenna sokka Metúsala.
Þá stóðu allir í þeirri trú
að þetta yrði Sala frú
en svo mörg sokkapör voru sjaldséð á öldum áður.
Illglettnari á hinn bóginn eftirmælin
Pétursson Sali liggur látinn
lengi sem smali áður var.
Rauðskjótta merin gengur grátin,
gráta hann alla meyjarnar.
Ærnar mæddar á moldu hans
míga fallegan rósakrans
en sumir kváðu lokalínu hins ókunna höfundar réttari ef kindurnar mynduðu kransinn á leiði Sala og sýndist sitt hverjum.
Jóhann Árelíuz er rithöfundur og skáld.
- Á sunnudögum um langa hríð birti akureyri.net kafla úr Eyrarpúkanum, gáskafullu skáldverki Jóhanns Árelíuzar sem gerist á Eyrinni á Akureyri um miðja síðustu öld. Bókin kom út 2003. Fjandafæla, sokkapör og rósakrans er kafli úr bókinni Sveskjur í sólarlaginu, síðari bók Jóhanns um Eyrarpúkann en þar segir einkum frá dvöl drengsins á æskuslóðum föður hans í Vopnafirði. Bókin kom út 2010.