Pistlar

Viðvíkurförin

Jóhann Árelíuz skrifar 24. maí 2026 | kl. 13:00

EYRARPÚKINN - 89

Þrátt fyrir tal móður minnar um skynsemisskort og heilabilun rauk karl faðir léttklæddur út í Viðvík á Digranesi en Viðvík var landmesta og erfiðasta jörð hreppsins með grasi gefnar engjar og gott tún.

Pabbi undi sér ekki í fjárþrengslum Búastaða og hafði Viðvík á sér mynd Babýlonar í huga Einars Jónssonar.

Hann sá kindur sprangandi í grænum sillum Klettabjarga árið um kring, ríkulegan reka og spriklandi þyrskling í flæðarmáli.

Rækta mátti rófur, korn, kartöflur og kál sem söl í sjávarseltunni.

Ég flyt aldrei út í Viðvík sagði mamma enda Viðvík afskektust jarða í hreppnum og þó víðar væri leitað.

Segir þú það svaraði karl hennar.

Ætlarðu ekki að klæða þig betur spurði móðir mín.

Ég hleypt mér til hita svaraði bóndi.

Hann var bálhvass norðaustan og hélt Einar hina neðri leið sem var skemmri í kílómetrum en efri leiðin en andstæðari á alla vegu.

Átti vísan í beinkakerlingu Smjörvatnsheiðar ekki síður við klöngrið sem mætti karli föður á válegri Viðvíkurför

En sá heiðarandskoti
ekki strá né kvikindi,
en hundrað milljón helvíti
af hnullungum og stórgrýti.

Pabbi fór svellalög með sjávarklettum og skrikaði fótur tvívegis svo nærri hjó hann færi fyrir Viðvíkurbjörg og hefði ekki þurft um að binda.

Í seinna skiptið hékk Einar á Selsnibbunni sem Lási í Skuld gerði fræga þegar hann hægði sér fram af henni í andvara inn fjörðinn.

Klóraði sig karl faðir út í Viðvík eftir glímur við Urðir og Tóahraun og skyggndi lendur og flest gott um jörðina að segja nema hnattstöðu hennar.

Pabba sveið í lungun, hann var rifinn og marinn og vitaskuld vissi hann að bændurnir í Viðvík hefðu lent í snjóflóði vorið 1920 og dó annar þeirra.

Jónína Sigmundsdóttir færi aldrei út í Viðvík, það var tveggja tíma bæjarleið til Strandhafnar og þó jörðin bæri fimmhundruð fjár hlutu búsetuáform að enda sem hilling líkt og draumurinn um Babýlon.

Það var hrollur í pabba þegar hann gleypti í sig bringukollinn og hneppti að sér kuldabláan nankinsjakkann.

Leiðin heim löng og eins gott að verða ekki á vefi Viðvíkur-Lalla.

Jóhann Árelíuz er rithöfundur og skáld.

Á sunnudögum um langa hríð birti akureyri.net kafla úr Eyrarpúkanum, gáskafullu skáldverki Jóhanns Árelíuzar sem gerist á Eyrinni á Akureyri um miðja síðustu öld. Bókin kom út 2003. Viðvíkurförin er kafli úr bókinni Sveskjur í sólarlaginu, síðari bók Jóhanns um Eyrarpúkann en þar segir einkum frá dvöl drengsins á æskuslóðum föður hans í Vopnafirði. Bókin kom út 2010.

Til baka í yfirlit pistla