Drepfyndin óvissuferð hjá Leikfélagi Hörgdæla

LEIKHÚS

Jahá. Enginn vafi! Hann er steindauður!

Það er ekki á hverjum degi sem hægt er að upplifa æsispennandi morðgátu og litskrúðugan hóp mjög ólíkra kvenna (og sakborninga) á norðlenskri kvöldstund. En nú er það hægt, þar sem Leikfélag Hörgdæla færir okkur glæpsamlega gleðileikinn Átta konur að Melum, og undirrituð fór í leikhús.

Leiksvið sögunnar er sumarbústaður um jólatíð, þar sem fjölskylda nokkur ætlar að hafa það huggulegt saman yfir hátíðarnar. Niðurstaðan verður reyndar allt annað en hugguleg!

Hjónin Guðný og Markús eru húsráðendur, en á heimilinu eru líka taugaveikluð systir Guðnýjar, öldruð móðir þeirra, yngri dóttir þeirra hjóna og tvær þjónustustúlkur. Eldri dóttir hjónanna er svo nýkomin heim, með óvæntar fréttir. Dularfull systir Markúsar bætist svo í hópinn, fáum til mikillar gleði.

Í upphafi verksins er ljóst að mikill veðurhamur umlykur bústaðinn, þannig að það er ófært og ómögulegt að komast þaðan. Angistin verður því áþreifanleg þegar önnur þjónustustúlkan finnur húsbóndann Markús steindauðan um morguninn með hníf í hryggnum! Enga undankomuleið eða aðkomuleið er að finna, og strax verður konunum ljóst að morðið hljóti að vera innanbúðarverk.

Morðinginn er í húsinu. 

Konurnar átta liggja allar undir grun! 

-

Það kemur fljótlega í ljós, að allar hafa þessar konur eitthvað að fela. Allar hafa þær ólíkar tengingar við hinn myrta, sem var alls ekki allur þar sem hann er séður heldur. Þrátt fyrir að vera dauður, lúrir vofa hans yfir konunum og hefur ennþá tök á þeim og þeirra tilveru. Í hönd fer atburðarrás, barmafull af ásökunum, undirferli, sjerríi, misskilningi og tilræðum!

Það var virkilega gaman að fylgjast með þessari skemmtilega fléttuðu morðgátu vinda fram. Mikið líf og fjör var á sviðinu, inn í söguna blandaðist tónlist og leikkonurnar sungu með miklum tilþrifum. Það gladdi undirritaða einstaklega mikið að með söngatriðunum fylgdu gjarnan dansatriði, en ég hef mikið blæti fyrir skemmtilega hallærislegum samhæfðum dansi. Ég skemmti mér konunglega yfir tónlistaratriðunum, sem settu ævintýralegan blæ á verkið.

Það er svo virkilega skemmtileg viðbót, að í rauninni eru þrír mismunandi endar mögulegir á verkinu. Í hléi dró einn leikhúsgestur spil, til þess að ákveða hvaða endir yrði fyrir valinu. Auðvitað vissu gestirnir ekkert um hvað ræðir, en það segir okkur þó, að leikararnir léku allan fyrri hluta verksins án þess að vita hvernig sagan endar! Virkilega lifandi leikhús og gerir það líka að verkum að það kitlar að fara aftur á sýningu til þess að freista þess að sjá ólíkan endi!

Leikararnir eru mjög misreyndir, en öll skila þau sínu mjög vel. Fanney Valsdóttir í hlutverki ömmunnar, sem er drykkfelld en eldklár, var alveg frábær, enda margreynd á leiksviði. Upp úr standa þó, fyrir mér, Stefanía Elísabet Hallbjörnsdóttir og Inga María Ellertsdóttir sem leika systurnar Guðnýju og Ágústu. Agalegar persónur sem þessar reyndu áhugaleikkonur tóku upp á arma sína, en þær eru hrikalega kómískar og komu mér ítrekað til þess að hlæja sérstaklega þegar þær léku á móti hver annari. Baneitraður systrarígurinn ólgaði um Mela! 

Átta konur er margslungið, drepfyndið og fyrst og fremst skemmtilegt verk. Leikfélag Hörgdæla má vera mjög stolt af þessari sýningu! 

Rakel Hinriksdóttir er blaðamaður á akureyri.net