Sviðnir leggir

AKUREYRI ÆSKU MINNAR – 60

Engin lykt bjó lengur í vitum manns, eftir því sem lengur leið frá sláturgerðinni á haustin, en dimmur daunninn af sviðnum leggjum. Jafnvel undir hátíðarnar sat hún enn þá áþekk innbrotsþjófi í nösum manns, ágeng bæði og uppivöðslusöm og virtist ætla að ganga frá manni með kúbeini sínum og naglbít.

Sviðnir leggir eru nefnilega sérstök fæða. Svo ekki sé meira sagt. Gulur logi af prímusnum er gerður til þess að eitthvert bragð sitji eftir í þunnum sinunum, en líka beinunum, því þar gafst stundum best að sleikja fituna sem sat í vanalegum lögum utan á sköflungnum, og þótti mör í lagi.

En við sátum við þetta í bakgarðinum, man ég var, í hæfilegu vari frá húsinu, svo þefurinn sæti ekki í gardínunum daginn eftir, en afi vissi að það yrði ömmu til talsverðs ama. En hún réði hæðinni þeirra. Hann færi með valdið í búrinu niðri á jarðhæðinni, og á nokkrum hluta af garðpartinum, svo sem sunnanhallanum, en þar væri óhætt að svíða leggina seint á haustin, af því innlögnin færði pestina fram á dal, og þaðan upp á heiðar, gott ef ekki um öræfin.

En allt hét þetta eitthvað í munni þeirra.

Svo við sviðum sunnanmegin. Nóg var af gasi, og enn meira af leggjum, líklega ódýrasta matnum í Eyjafirði. Og andlitið ljómaði á gamla mínum, eitilhressum. Þvílík verðmæti sem hann væri að brenna í búrið sitt.

En til alls öryggis tók hann öðruhverju legg af legg og renndi fölskum tönnunum niður eftir beininu og japlaði svo á skinninu eins og þar væri kominn hans besti kostur. Því hann vildi að þetta væri almennilega brennt og stökkt.

Í endurlitinu lifir loginn skærst. Svo og einbeiting afa. Ég rétti honum hvern sauðalegginn af öðrum. Og hann er með gleraugu á nefi sem eiga að hindra að augun brenni, en þau horfa öðru fremur á verkefnið, að verða sér úti um mat.

Sigmundur Ernir er fæddur á Akureyri 1961. Pistlar hans um æskuárin í heimabænum á sjöunda og áttunda áratug síðustu aldar birtast alla mánudaga á Akureyri.net.

• Í NÆSTU VIKU: RÝJATEPPI