Hús dagsins: Syðra Melshús, Gilsbakkavegur 3

Gilsbakkavegur liggur á norðurbarmi Grófargils. Hvort að gatan dragi nafn sitt af því, að hún liggur eftir bakka Gilsins eða af stórbýlinu Gilsbakka, skal ósagt látið hér. Neðstu húsin á Gilsbakkavegi standa raunar beint á móti bakhliðum stórhýsa í Miðbænum, þ.e. 6 hæða Hafnarstrætis 93-97 en efsta húsið, Frímúrarahúsið stæðilega, stendur á horninu þar sem mætast Oddeyrargata, Kaupangsstræti og Þingvallastræti. Í gömlum dægurlagatexta Ríó Tríós, Kópavogsbrag, segir á einum stað ,,Mikið er mjúkur malbikaði spottinn/ enda gerist varla annars staðar betri- kvartkílómetri“. En Gilsbakkavegur er einmitt kvartkílómetri, eða um 250 metra langur. Gatan er skipuð fjölbreyttum og skemmtilegum húsum, sem flest eru byggð á 5. áratug 20. aldar. Elsta húsið er Melshús hið syðra og er það númer 3 við götuna en það er raunar byggt löngu áður en gatan varð til. Það var orðið rúmlega sextugt, þegar Ríó söng um malbikaða spottann í Kópavogi fyrir tæpum 60 árum, enda er það 120 ára í ár. Og þar ber okkur niður að þessu sinni.

Skessunef, melurinn og Melshús

Brekkan á milli giljanna tveggja, Grófargils og Skátagils, kallast Skessunef. Í tvo áratugi voru það aðeins tvö hús, Melshús, Syðra og Ytra, sem stóðu á Skessunefi, en þegar göturnar Oddagata og Gilsbakkavegur tóku að byggjast fengu hús þessi númer hvort við sína götuna. Þegar Melshúsin voru byggð var Skessunefið að mestu melur og gilið norðan við nafnlaust, eftir því sem greinarhöfundur kemst næst. Skátagilsnafnið kom ekki fyrr en löngu síðar, enda þekktist skátahreyfingin ekki árið 1906; hún var stofnuð í Bretlandi árið 1907 og barst til Íslands 1912 og Akureyrar 1917.

Syðra Melshús, Gilsbakkavegur 3 (hér eftir kallað Syðra Melshús eða eldri nöfnum), er einlyft timburhús með lágu, aflíðandi risi og stendur húsið á lágum steyptum kjallara. Á vesturhlið er inngönguskúr með aflíðandi þaki en á austurhlið er lítil forstofubygging eða „bíslag“ þar sem áður hefur verið gengið inn á hæð og þar eru einnig kjallaradyr. Þá er nokkurs konar viðbygging við kjallara á norðausturhorni, sambyggð útskoti austanmegin. Húsið er klætt steinblikki og bárujárn á þaki en krosspóstar eru í gluggum. Á austurútskoti er nokkuð skrautlegur gluggi til austurs, með margskiptum rúðum en hann hefur væntanlega áður verið forstofugluggi. Enda þótt Syðra Melshús sé í eðli sínu mjög látlaust að gerð, prýða það smágerð útskorin skegg eða kögur á þakköntum og skrautglugginn áðurnefndur.

Frumbyggjar við utanvert Hafnarstrætið - Ónumið land í brekkunum

Árið 1902 reistu í félagi, Jónar tveir, hús utarlega í Hafnarstræti við Torfunef. Það var þann 19. febrúar 1902 að skósmiðirnir Jón Guðlaugsson og Jón Guðmundsson fengu að reisa við Hafnarstræti, 16 x 11 álnir að stærð, 10 álnir sunnan við hús Jón Friðfinnssonar daglaunamanns. Árið 1903 eru þeir Jónar skráðir til heimilis í Hafnarstræti 21 en hús nafna þeirra Friðfinnssonar var númer 23. Árið 1906 fengu húsin þeirra númerin 97 og 99 og héldu húsin þeim númerum allar götur síðan. Húsið sem þeir Jón Guðlaugsson og Jón Guðmundsson reistu var rifið um 1991 þegar núverandi hús, Krónan, var reist. Margir muna eflaust eftir bókabúðinni Huld, og fleiri verslunum í því húsi. Hús Jóns Friðfinnssonar var hins vegar rifið um miðja síðustu öld og þar stendur nú Amarohúsið. Þess má geta, að rúmri viku eftir að Jóni Guðlaugssyni og Jóni Guðmundssyni var heimilað að byggja við Hafnarstræti, voru afgreidd byggingarleyfi á næstu tveimur lóðum sunnan við þá: Annars vegar fékk Eggert Gunnarsson að reisa hús, sem síðar varð Hafnarstræti 95 og hins vegar fengu þeir Sigtryggur Jóhannesson og Jónas Gunnarsson að reisa hús, sem varð Hafnarstræti 93. Það hús gekk jafnan undir nafninu Jerúsalem. Við Hafnarstræti 91 hafði hins vegar, frá árinu 1894, staðið hús þeirra Due Benediktssonar og Bjarna Einarssonar. Það var fyrsta húsið sem reis undir brekkunum miklu, sem skildu að Oddeyri og Akureyri. Sigtryggur Jóhannesson kemur nokkuð við sögu hér síðar. Í lok þessarar greinar verður svo gerð grein fyrir örlögum húsa þeirra við Hafnarstræti, sem hér koma við sögu, en öll eru þau horfin.

Á þessum fyrstu árum 20. aldar voru brekkurnar ofan Hafnarstrætis óplægður akur, eða öllu heldur melur, og húseigendur þar eflaust margir hverjir hugsað til „landnáms“. Þeir nafnar í Hafnarstræti 21 voru a.m.k. á þeim buxunum. Ekki fylgir sögunni hversu stór lóð þeirra var í upphafi eða hversu langt upp í brekkuna hún náði. En sumarið 1904 selur bæjarstjórn þeim lóð vestan við hús þeirra við Hafnarstræti, „20 álnir út og suður og 15 álnir austur og vestur“ fyrir 10 aura á feralin en þó með því skilyrði að bærinn hefði […]greiðan aðgang að melnum vestan við land þeirra til uppfyllinga og annarra þarfa (Bæjarstj. Ak. 1904: nr.914). Þetta eru með öðrum orðum 300 ferálnir, 12,6 x 9,5m, og hefur kostað í allt 30 krónur. 10 aurar á feralin hafa mögulega verið kostakjör, enda áskildi bærinn sér rétt til að nýta gæði hennar áfram. Níu mánuðum síðar er þeim seldur viðauki við lóð sína á sama verði og þá er það bygginganefnd sem afgreiðir beiðni þeirra. En fáeinum mánuðum síðar, 1. ágúst 1905, hefur verðið tvöfaldast en þá eru það líka húslóðir, sem bæjarstjórn selur þeim: Samkvæmt tillögum bygginganefndar var Jóni Guðmundssyni skósmið gefinn kostur á húslóð bakvið hús Magnúsar Einarssonar 8x9ál. ásamt 5 ál. umhverfis fyrir 20 a[ura] hverja feralin og Jóni Guðlaugssyni sömuleiðis lóð undir hús á sama stað 12x10 ál. ásamt 5 ál. í kring fyrir sama verð, allt samkvæmt nánari útmælingu bygginganefndar (Bæjarstj. Ak. 1905: nr. 950). Hér er miðað við hús Magnúsar Einarssonar. Þar er um að ræða Magnús Einarsson organista, sem reist hafði hús í Bótinni árið 1897. Það hús varð Hafnarstræti 105 og þar voru síðar rakarastofur um áratugaskeið. Það er dálítið sérstakt, að rætt sé um að lóðin sé talin á bakvið hús Magnúsar, því a.m.k. þrjú hús voru á milli hans húss og húss þeirra Jóna. Mögulega heyrði þetta land undir Magnús. Á útmánuðum og vori 1906 fjallar bæjarstjórn og bygginganefnd aftur um baklóð þeirra nafna og kollega: Samkvæmt ályktun bæjarstjórnar á fundi 20. feb. þá tók bygginganefnd til athugunar að ákveða stærð á baklóð við hús Jóns Guðmundssonar og Jóns Guðlaugssonar skósmiða, á melnum norðan við Grófargil. Ráðin ákvað bygginganefndin þannig, að girðing þeirra Bjarna Einarsson og Björns Jónssonar ráði mörkum það sem þær ná, og sé bein lína parallel [samsíða] með húsunum úr norðausturhorni á garði Björns Jónssonar að lóðarmörkum að norðan, 5 álnum norðar en stafninn á húsi Jón Guðlaugssonar (Bygg.nefnd. Ak. 1906: nr. 310). Enn kemur fyrir nýtt nafn á húseiganda og e.t.v. er greinin farin á minna á, fyrir þá sem til þekkja, Bílastæðaverðina, röð atriða úr gamanþáttunum Fóstbræðrum sem voru á dagskrá Stöðvar 2 (nú Sýnar) fyrir um 30 árum síðan, þar sem persónurnar mæltu vart eina setningu af vörum, án þess að ný nöfn væru kynnt til sögunnar. Hér er nefndur Björn Jónsson. Við yfirferð á manntölum 1905 og 1906 gat höfundur hvergi fundið nokkurn Björn Jónsson í húsunum við Hafnarstræti. Kenning höfundar er einfaldlega að hér sé um misritun að ræða: Með Birni sé átt við þann sem reist hafði býlið Garð árið 1902 og þar bjó, ofarlega í Grófargili, nokkurn veginn beint upp af húsum Bjarna og Due. Sá var Jónsson en hét Magnús, ekki Björn. Hins vegar getur vel verið, að þarna hafi maður að nafni Björn Jónsson átt hús og lóð, þó ekki komi það fram í skjölum.

Framangreint bókar bygginganefnd, þann 14. apríl 1906 og eins og sjá má hefur Jón Guðlaugsson reist sér hús, sem þarna er notað til viðmiðunar. Það gerði hann um sumarið 1905 og það hús stendur enn og er Ytra Melshús við Oddagötu 3b. Syðra húsið, sem er umfjöllunarefni þessarar greinar mun Jón Guðmundsson hafa reist sumarið 1906. Ekki er að finna sérstök byggingaleyfi fyrir húsunum í bygginganefndarfundargerðum, enda hefur afgreiðsla bæjarstjórnar og bygginganefndar fyrir lóðum mögulega jafngilt slíku leyfi. Ekki er heldur að finna byggingarleyfi fyrir húsi Jóns Guðmundssonar, það er Syðra Melshúsi. Árið 1906 eru hins vegar tvö nafnlaus hús tilgreind í manntölum, sem staðsett eru á svipuðum slóðum og hús neðst við Eyrarlandsveg og býlið Garður, sem stóð, eins og fram hefur komið, ofarlega í Grófargili. Annað húsið er sagt í eigu Jóns Guðmundssonar skósmiðs, hann þar búsettur ásamt konu Sigurborgu Kristbjarnardóttur, fjórum börnum og tveimur leigjendum. Hitt húsið er sagt í eigu Jón Guðlögssonar skósmiðs, hann skráður þar ásamt Steinunni Guðjónsdóttur, húsfrú og þremur börnum. Alls eru 15 manns skráðir til heimilis í húsi Jóns Guðlögssonar [svo]. Þarna mun vera um að ræða Melshúsin, syðri (Jón Guðmundsson) og ytri.

„Óregla og gjöræði“ - Tíð eigendaskipti Syðra Melshúss

Sem fyrr segir virðast ekki liggja fyrir byggingarleyfi fyrir húsum þessum og mætti ætla, að ítrekuð umfjöllunarefni bæjarstjórnar og bygginganefndar um lóðir þeirra, þar af ein þar sem beinlínis er úthlutað húslóð, jafngilti slíku leyfi. Eða hvað? Í lok október 1906 er hins vegar að finna nokkuð athyglisverða bókun hjá bygginganefnd: Útaf því að bygginganefnd hefur orðið þess var, að við byggingar Jóns Guðlaugssonar og Jóns Guðmundssonar hefur verið sýnd óregla og gjöræði ákvað bygginganefndin að mæla upp og rannsaka heimildir fyrir byggingum þeirra (Bygg.nefnd. Ak. 1906: 319). Það setur þessa bókun í athyglisvert samhengi, að þetta var meðal fyrstu mála sem nefndin tók fyrir á fundi sínum 31. október 1906, fyrsta fundi nefndarinnar eftir Oddeyrarbrunann mikla, sem var að kvöldi 18. október. Endurbyggingar og eftirmál brunans voru rædd á eftir þessu máli, ef marka má fundargerð. Kannski til marks um það, hvað nefndinni hafi þótt „óreglan og gjöræðið“ á melnum ofan Hafnarstrætis aðkallandi mál.

Árið 1907 eru bæði hús þeirra nafna komin í eigu Sigtryggs Jóhannessonar timburmeistara, en hann hafði þá eignast Hafnarstræti 97. Hvort sú staðreynd hafi eitthvað með meinta „óreglu og gjöræði“ að gera, að Sigtryggur hafi keypt þá félaga úr þessum vandræðum, skal ósagt látið. En Sigtryggur var, ásamt samstarfsmanni sínum, Jónasi Gunnarssyni einn umsvifamesti byggingameistari bæjarins á þessum tíma. Árið 1907 eru átta manns búsettir í húsinu (Ytra Melshúsi), sem Jón Guðlaugsson hafði reist. Kallast það „Ytra húsið uppá Brekkunni“. Sama ár segir einfaldlega um „Syðra húsið uppá Brekkunni“: Þar býr enginn maður. Jón Ísfjörð Guðmundsson, sem síðar var ætíð nefndur Jón G. Ísfjörð var fæddur í Vigursókn í Ísafjarðardjúpi árið 1858, uppalinn í Múla skráður sem sveitardrengur í Múla í Kirkjubólsþingi árin 1863 og 1870 (skv. islendingabok.is). Til Akureyrar er hann kominn árið 1890 og var sem fyrr segir, skósmiður. Sigurborg Kristbjarnardóttir var Skagfirðingur að uppruna, fædd árið 1861 að Ingveldarstöðum að Hólasókn í Hjaltadal en ólst upp frá barnsaldri (1864) í Eyjafirði, kom fyrst að Naustum 1864 ásamt móður sinni og skráð sem tökubarn í Bandagerði (stóð þar sem nú er Hvammshlíð í Glerárþorpi) árið 1870. Árið 1890 er hún titluð skósmiðsfrú á Akureyri. Þau Jón og Sigurborg bjuggu líkast til aðeins í Syðra Melshúsi í fáeina mánuði en árið 1910 eru þau búsett í Norðurgötu 31. Sigurborg lést árið 1923, að því er segir í kynnisferð hjá syni þeirra á Húsavík. Síðar fluttist Jón til Siglufjarðar, þar sem hann lést 8. október haustið 1948, viku eftir níræðisafmæli sitt.

„Syðra húsið uppá Brekkunni“

Svo virðist sem „Syðra húsið uppá Brekkunni“ hafi verið í eyði árin 1907 til 1909 en það ár eru íbúar hússins þau Stefán Nikulásson, titlaður bóndi, kona hans Una Hálfdánardóttir og þrjú börn þeirra. Stefán, sem einnig var beykir, var úr Suður Múlasýslu, hafði stundað búskap og sjómennsku m.a. á Eskifirði. Una Kristín Hálfdánardóttir var úr Norður Múlasýslu, fædd í Hofssókn. Stefán og Una dvöldu ekki lengi hér, en árið 1911 eru þau á bak og burt. Þau munu hafa haldið til Saskatchewan í Kanada tveimur árum síðar, þar sem þau bjuggu til æviloka. Árið 1911 búa þrjár fjölskyldur í „Syðra húsinu á Brekkunni“, alls ellefu manns. Þar eru efst á blaði þau Benedikt Benediktsson verkamaður og Ingibjörg Vigfúsdóttir. Í öðru íbúðarrými eru þau Guðmundur Björnsson smiður og Guðbjörg Þórðardóttir ásamt fjórum börnum og í þriðja lagi þær Ragnheiður og Guðbjörg Guðmundsdætur.

Árið 1912 birtist heitið „Melshús syðra“ fyrst í manntölum, að því er virðist og þá eru Benedikt og Ingibjörg enn búsett þar, ásamt dóttur þeirra, Laufeyju. Á móti þeim búa Jónas Jóhannesson sjómaður og Guðrún Eiríksdóttir. Þá er Sigtryggur Jóhannesson enn eigandi hússins en árið 1913 er eigandi Syðra Melshúss, Böðvar Jónsson málafærslumaður.

Ári síðar er Ásgeir Pétursson kaupmaður orðinn eigandi hússins, en hann átti Melshúsin bæði. Um skamma hríð virðist húsið hafa verið í eigu Richards Ekwall (sjá síðar í grein). Íbúaskipti voru nokkuð tíð í Syðra-Melshúsi á þessum árum, oftast bjuggu þar tvær fjölskyldur samtímis og stöldruðu við í 2-3 ár eða svo og væri e.t.v. full langt mál að telja þá alla upp. En líkt og þeir nafnar áratug fyrr stundaði Ásgeir landvinninga í melbrekkunni: Vorið 1915 fær hann keypta 500 ferfaðma (um 1400 m2) lands uppi á brekkunni norðan við lóð Kaupfélag Eyfirðinga (sem síðar reisti þarna hið valinkunna KEA-hús) en vestan við Hafnarstræti 95. Var honum seld lóðarspildan á eina krónu fermetrann en með því skilyrði, að bærinn hefði forkaupsrétt og gæti keypt af honum hluta úr landinu undir götur, hvenær sem er (sbr. Bygg. nefnd. Ak 1915: nr. 408). Fróðlegt er að bera þetta saman við kjör „Jónanna“ áratug fyrr: Þeir fengu lóð á 10 aura á feráln, en það gefur fermetraverð upp á 25 aura en einn fermetri er um 2,5 ferálnir. (Ætli fjórföldun lóðaverðs á tíu árum sé á pari við þær stökkbreytingar, sem tíðkast í lóða- og fasteignaverði rúmri öld árum síðar?)

Í árslok 1916 var Syðra Melshús virt til brunabóta og eftirfarandi lýsing rituð: Íbúðarhús, einlyft með lágu risi, á kjallara. Geymsluskúr við bakhlið fyrir hálfri lengd hússins, með kjallara undir. Á gólfi undir framhlið eru 2 stofur. Við bakhlið ein stofa og gangur. Loft ekkert. Í kjallara eru 3 geymslukompur og eldhús. Einn skorsteinn. Lengd 6,3m, breidd 5,7m, hæð 4,3m, tala glugga 14. Útveggir: Timbur. Þak: Timbur pappaklætt. 2 ofnar 1 eldavél (Brunabótafélag Íslands 1916: nr. 178). Eigandi er Ásgeir Pétursson en síðasti eigandi sagður Richard Ekwall (gæti líka verið Ekwald, með fyrirvara um torlæsa skrift). Sá hefur átt húsið um skamma hríð árið 1914 eða í árslok 1913, því í manntali fyrrgreinda árið er eigandi Böðvar Jónsson en Ásgeir skráður eigandi árið 1914 (manntöl voru að öllu jöfnu tekin í október). Einu teikningarnar sem varðveist hafa af Syðra Melshúsi eru óundirritaðar raflagnateikningar frá 1923 og ríma þær nokkurn veginn við lýsingu brunabótamatsskýrslunnar.

Ágrip af eigendatali á hundavaði - Niðurlag

Árið 1923 er Guðrún Sigurgeirsdóttir húsfrú frá Kambsstöðum í Ljósavatnsskarði skráð eigandi hússins og hennar eiginmaður er Árni Sigurðsson trésmiður frá Grímslandi í Flateyjardal. Hann er skráður eigandi hússins árið 1928. Á þessum árum eru jafnan tvær íbúðir í húsinu. Árið 1929 er nýr eigandi Syðra Melshúss, sem þá heitir Gilsbakkavegur 3, Kristján Benediktsson, trésmiður frá Vöglum í Fnjóskadal og hann þar búsettur ásamt konu sinni, Gunnlaugu Jónasínu Helgadóttur frá Hróarsstöðum í sömu sveit. Kristján bjó hér til æviloka, hann lést í ársbyrjun 1948 en Jónasína átti hér heima til ársins 1953 eða 1954. Um miðjan sjötta áratug eignast húsið þau Ingvi Rafn Jóhannsson rafvirki og kona hans, Sólveig Jónsdóttir. Síðar (um 1963) eignuðust húsið Jakob Pálmason og Friðrikka Gestsdóttir og bjuggu hér áratugum saman. Ýmsir hafa átt og búið í Syðra Melshúsi um lengri eða skemmri tíma á síðari árum og áratugum. Öllum hefur eigendum auðnast að halda húsinu vel við og er það í mjög góðri hirðu. Það mun að ytra byrði lítt breytt frá fyrstu gerð, en steinblikkklæðningin gæti hafa verið sett á húsið á þriðja eða fjórða áratug 20. aldar.

Syðra Melshús er sérlega geðþekkt hús og til mikillar prýði í umhverfi sínu og myndar skemmtilega heild ásamt „bróðurhúsinu“ Ytra Melshúsi. Lóðin er einnig gróin og vel hirt og hana prýða mörg og stórgerð tré og ber kannski hvað mest á tveimur miklum silfurreynitrjám steinsnar framan við húsið. Þau hljóta að vera margra áratuga gömul. Kannski hafa þau Kristján Benediktsson og Jónasína, sem hér voru búsett á þriðja fjórðungi 20. aldar, gróðursett þau. Silfurreynitrén miklu og Syðra Melshús mynda skemmtilega, sjónræna heild. Syðra Melshús er að sjálfsögðu aldursfriðað en í Húsakönnun 2014 fær það umsögnina að það hafi gildi fyrir götumynd Gilsbakkavegar, en varðveislugildi sé ekki verulegt umfram önnur hús við götuna (sbr. Landslag Arkitektastofa 2014:87). Meðfylgjandi myndir eru teknar 19. maí 2026 en einnig er meðfylgjandi mynd tekin að kvöldi 22. júní 2015, þegar höfundur var á leið úr Sundlaug Akureyrar, og sýnir silfurreynina í sumarskrúða. Myndin af Ytra Melshúsi er tekin samsumars, 15. júlí 2015.

Sem fyrr segir áttu þau Jón og Sigurborg, sem heiðurinn eiga af byggingu Syðra-Melshúss, ekki heima í húsinu nema í fáeina mánuði. En 10 árum síðar reistu þau annað hús, sem á þá 110 ára stórafmæli á þessu ári. Þar ber okkur niður næst….

VIÐAUKI

Í greininni eru fjölmörg hús við vestanvert Hafnarstræti, sem öll eru horfin. Um var að ræða timburhús frá árunum kringum 1900. Allt var yfirbragð þeirra gjörólíkt þeim steinsteyptu stórhýsum, sem þar standa nú, og þessi götuhluti einna líkastur t.d. Aðalstræti eða sunnanverðu Hafnarstræti. Hér verður gerð örlítil grein fyrir umræddum húsum.

Hús Due og Bjarna (Hafnarstræti 91), byggt 1894, var rifið um 1929 þegar reist var KEA-húsið mikla á horninu. Fullyrða má, að afar fáar núlifandi manneskjur hafi séð það hús berum augum.

Hús Sigtryggs og Jónasar (Hafnarstræti 93), byggt 1902, var mikið stórhýsi, á pari við t.d. Hafnarstræti 86 og 88. Það gekk löngum undir nafninu Jerúsalem. Það brann til ösku í mars 1945.

Hús Eggerts Gunnarssonar (Hafnarstræti 95), byggt 1902. Það átti lengi Jóninna Sigurðardóttir, sem rak þar Hótel Goðafoss. Húsið var rifið um 1970.

Hús þeirra Jóna Guðmundssonar og Guðlaugssonar skósmiða (Hafnarstræti 97), sem reyndar áttu það aðeins um skamma hríð, var lengi skóverslun M.H. Lyngdal en síðar bókabúðir, undir það síðasta Bókabúðin Huld. Þetta hús var rifið um 1990.

Hús Jóns Friðfinnssonar (Hafnarstræti 99), reist 1898, var rifið um miðja síðustu öld. Þar er nú Amarohúsið.

Hús Magnúsar Einarssonar (Hafnarstræti 105), reist 1897, var rifið um 1987. Hann reisti raunar aðeins suðurhluta hússins, en norðurhlutann reistu þeir Sigurður og Tryggvi Jónssynir. Í viðbyggingu norðanmegin, frá 1913 voru reknar rakarastofur drjúgan hluta 20. aldar.

Heimildir:

Brunabótafjelag Íslands. 1917. Virðingabók Brunabótafélags Íslands, Akureyrarumboð 1916-1917 . Varðveitt á Héraðsskjalasafninu á Akureyri, aðgengilegt á vef safnsins: https://issuu.com/heradsskjalasafnakureyri/docs/f117_1_virdingabok_1916_1917?fr=sY2VhYTQzODI5ODU

Bygginganefnd Akureyrar. Fundargerðir 1857-1902. Fundur nr. 214, 19. feb. 1902. Fundur nr. 216, 28. feb. 1902, Fundargerðir 1921-30. Fundur nr. 289, 6. apríl 1905. Fundur nr. 310, 14. apríl 1906. Fundur nr. 319, 31. okt. 1906. Fundur nr. 408, 19. apríl 1915. Óprentað, óútgefið; varðveitt á Héraðsskjalasafninu á Akureyri, aðgengilegt á vef safnsins: https://www.herak.is/is/skjalavefur/sveitarfelog/akureyrarbaer-1/gjordabaekur

Bæjarstjórn Akureyrar. Fundargerðabók bæjarstjórnar 1900-1909. Fundur nr. 914. 28. júní 1904. Fundur nr. 950, 1. ágúst 1905. Óprentað, óútgefið; varðveitt á Héraðsskjalasafninu á Akureyri, aðgengilegt á vef safnsins: https://issuu.com/heradsskjalasafnakureyri/docs/a25_5?fr=sZTFmMTQzODI5ODU

Landslag arkitektastofa 2014. Akureyrarbær Miðbær - Húsakönnun. Unnið fyrir Akureyrarbæ. Pdf á slóðinni https://husaskraning.minjastofnun.is/Husakonnun_152.pdf

Steindór Steindórsson. 1993. Akureyri; höfuðborg hins bjarta norðurs. Reykjavík: Örn og Örlygur.

Ýmsar heimildir af islendingabok.is, manntal.is og timarit.is.

HÚSABLOGG ARNÓRS BLIKA