Það er lítill munur á mönnum og dýrum Jói minn hermdi mér Pétur eftir Bjarti. Fólk kann ekki að lifa á landinu og hafði Pétur yfir heilræðavísu hins sjálfstæða bónda
Margur er skauð og skortir brauð
skrimtir í nauð með dýrum.
En betri er dauði en afla auð
Úti-Rauð á mýrum.
Gunnar Gunnarsson samdi Heiðarharm eftir heimkomuna til Íslands og þótti ýmsum hart að kveðið í ljósi þess að skamma tíma sem liðinn var frá þeim sorglega atburði þegar þrjú börn drukknuðu í leysingatjörn ofan við Þorbrandsstaði.
Mér þótti það snautt hjá Gunnari að nefna dali Vopnafjarðar Þrídali í sögu sinni en bókina las ég ekki strákur.
Mamma mátti ekki ógrátandi á atburð þennan minnast og hörkutólinu Steindóri í Hólkoti vöknaði um augu þegar harmleikurinn barst á tal.
Ég sá náhvítt barnaandlit í Vítistærum brennisteinslegi, þau hvíldu á bakinu líkt og dúkkur með augun opin og fjarlægðarblá.
Það var eins og kropparnir væru úr vaxi en allt um kring hljóp fólk með gráti og ekkasogum og eins fólkið í Teigi og á Bustarfelli hinu megin Hofsánnar en samt mátti heyra saumnál detta.