Blásvartir og blautlega þenkjandi

Á SPJALLI MEÐ AÐALSTEINI ÖFGAR – 5

„Manstu eftir Kalla á Kaldbak? Ég hitti hann í sundi um daginn. Bláleiti höfrungurinn sem hann lét húðflúra á upphandlegginn í Hull líkist nú mest strönduðum búrhval sem er farið að slá verulega í. Og gellan með háreistu brjóstin á hinum handleggnum má sannarlega muna sinn fífil fegurri. Ég kann ekki við að lýsa því nánar en mér þykir enginn akkur í þessum húðflúrum hjá Kalla og reyndar finnst mér þetta orðið yfirgengilegt í íslensku samfélagi, þessi bleksverta upp um alla kroppa. Það mætti halda að þetta sker væri einhver fanganýlenda fyrir blásvarta og blautlega þenkjandi eða athvarf fyrir breskar boltabullur,“ hreytti Aðalsteinn Öfgar út úr sér og virtist ekki í sunnudagaskólaskapi.

Þetta var hressileg byrjun á vikulegum fundi okkar sem að þessu sinni fór fram á rúnti um Eyjafjörðinn. Alli hefur ekki haft fyrir því að endurnýja bílprófið og tók vel í það að skreppa Eyjafjarðarhringinn. „Félagar mínir á sjónum tóku oft taxa þegar þeir komu í land, byrjuðu í ríkinu og rúntuðu svo Eyjafjarðarhringinn og drukku veigarnar áður en þeir komu heim, ef þeir komust þá yfirhöfuð heim. Sumir lentu á túr og voru svo sjanghæjaðir um borð úr einhverju partýinu eða Lystigarðinum. Eitthvað hefur taxinn og túrinn kostað,“ sagði Alli glottandi en öllu gamni fylgir vissulega nokkur alvara.

Ég verð að viðurkenna að sjálfur er ég lítt hrifinn af húðflúrafarganinu – og enn síður eftir að ég komst að því hvað þetta kostar - en þori varla að segja það upphátt því þá verð ég ábyggilega sakaður um fordóma eða hatur á tilteknum einstaklingum. Fólk skilur ekki að ég get verið á móti tiltekinni iðju, s.s. reykingum, götun, húðflúrun, öfgatrúboði og þar fram eftir götunum en ég er ekki þar með sagt persónulega á móti einstaklingum er þetta stunda en sennilega er betra að leyfa Alla að láta dæluna ganga.

„Mér finnst þessir blásvörtu einstaklingar vera slæm fyrirmynd,“ hélt hann áfram. „Sástu stjörnurnar á HM í fótbolta, til dæmis argentíska liðið? Manni varð bara óglatt. Allir eins og eiturlyfjabarónar með húðflúrin upp um hálsmálið og hand- og fótleggi alveg þakta. Maður sér ekkert hvað þetta er þegar flúrið er svona mikið. Eitt og eitt sjóarahúðflúr var kannski í lagi og stöku áletrun en ekki þessi massi. Í mínum huga tengist þetta alltaf glæpum og dópi og mér finnst sorglegt þegar einhverjar afturbatapíkur koma í sjónvarpið og kvarta um fátækt og fordóma á sama tíma og þær eru allar útsteyptar í húðflúri sem hefur kostað hundruð þúsunda eða milljón.“

Ég hafði svo sem tekið eftir þessu líka en þó meira séð hið svokallaða fræga fólk á Íslandi rembast við að vera í hlýrabol og stuttbuxum í hvaða veðri sem er til að geta sýnt húðflúrin. Áhrifavaldarnir ganga þar fremstir í flokki eins og Siggi sækó sem gengur yfirleitt um nánast ber, í efnislitlum hlýrabol og með handtösku. Allt til að sýna húðflúrin.

„En þeir sem flúra nafn ástvinar á sig eða mynd eða kannski minningu um látinn ástvin, er það ekki bara fallegt?“ spurði ég.

Það hnussaði í Alla. „Þú veist nú að margir skipta um kæró eins og nærbuxur og þá þyrftu þeir alltaf að vera að eyða gamla flúrinu og fá sér nýtt. Hvað hitt varðar, já, ég held að það hjálpi ekkert upp á úrvinnslu sorgarinnar að sjá alltaf nafn látins ástvinar þegar maður lítur í spegil. Segjum sem svo að maður hafi látið bleka nafnið Ásta á hálsinn þá verður maður alltaf spurður út í hver þessi Ásta sé og þannig eru gömul sár rifin upp og ná aldrei að gróa.“

Jæja, hringnum var nú að ljúka. Kannski erum við félagarnir bara fordómafullir út í þessa vaxandi atvinnugrein. Gleymum því heldur ekki að þetta er afar atvinnuskapandi, ekki bara fyrir flúrarana heldur líka lýtalækna eða aðra leysigeislastjórnendur sem fá vaxandi fjölda fólks til sín sem vill láta eyða tilteknum húðflúrum. Jamm, ekki er öll vitleysan eins. Góðar stundir.

Stefán Þór Sæmundsson er íslenskukennari og skáld.