Fara í efni
Pistlar

Völundarhús hugar míns

Stöðugt ég reika um völundarhús hugar míns.
Bardagi miðaldra manns
við djöfla sem leynast þar inni.
 
Ég leita fegurðarinnar í hversdagsleikanum.
Hún heldur djöflunum í skefjum,
svo hana vil ég faðma.
 
Eins og gamalt sært ljón sem þráir hefnd.
Þögul barátta, hjarta sem blæðir,
þrá eftir vonarglampa.
 
Undir veðruðu yfirborði mínu brennur eldur.
Ofn tilfinninga, sem krauma,
en ég gæti loganna.
 
Ég vef fegurðina í veggteppi lífs míns,
Á bak við geisar stormur,
reiðistormur djöflanna.
 
Ég er alltaf reiður, það er mitt leyndarmál.
En í fegurðinni finn ég huggun,
ást að endurvekja og halda í.
 

Jón Óðinn Waage er leiðbeinandi barna með hegðunarvandamál og fyrrverandi júdóþjálfari

Notkun og mikilvægi hafþyrnis

Sigurður Arnarson skrifar
23. september 2026 | kl. 11:20

Þurfum við alltaf að vera að verða betri?

Guðrún Arngrímsdóttir skrifar
22. september 2026 | kl. 06:00

Neita að troða nikku í kokið

Stefán Þór Sæmundsson skrifar
19. september 2026 | kl. 06:00

Takk fyrir mig, Akureyri!

Orri Páll Ormarsson skrifar
18. september 2026 | kl. 12:00

Þröngsýni, sjúkdómur hinna

Ólafur Þór Ævarsson skrifar
16. september 2026 | kl. 20:00

Ættkvísl hlyntrjáa

Sigurður Arnarson skrifar
16. september 2026 | kl. 10:30