Fara í efni
Pistlar

Haustátakið í fullum gangi

Árstíðirnar eru ólíkar. Hver þeirra á sinn sjarma og á milli þeirra er samhengi: Vorið tilreiðir sumarið. Hvíld haustsins er kærkomin öllu hinu atorkumikla lífi sumardaganna. Haustið er bæði svæfill sumarsins og jafnframt húfan sem við setjum upp til að búa okkur undir svalviðri vetrarins.

Þetta samhengi birtist meðal annars í því, að þegar mestu annirnar á dekkjaverkstæðunum eru afstaðnar og bifreiðar landsmanna taka vonglaðar vetrinum mót, fer traffíkin að þyngjast á líkamsræktarstöðvunum.

Haustið og sláturtíðin bjóða manni ótalmargar hitaeiningaríkar kræsingar. Í vetrarbyrjun hefur það því gjarnan leikið mig þannig að á mér miðjum myndast bosmamikill hjólbarði. Verður aðkallandi að komast á annarskonar dekk, umfangsminni og stöðugri því framundan er hálka og þæfingur og mikilvægt að hafa helstu þyngdarpunkta líkamans á réttum stöðum.

Haustátakið í líkamsræktinni hefur því lengi verið árviss viðburður hjá mér og það hefst um svipað leyti og haustheimsóknin á dekkjaverkstæðið á sér stað.

Misvel hefur mér gengið að koma mér í viðunandi vetrarástand. Eitt haustið var ásigkomulag mitt þannig, að þegar ég gekk inn í sturtuklefann eftir viðureign við lóð og tæki, hafði það áhrif á alla hreyfiskynjara og fótósellur þar og vatnið tók að fossa úr hverri einustu sturtu.

Nokkrum mánuðum síðar hafði ég náð þvílíkum árangri, að þegar ég tók mér stöðu undir sturtunni fór aðeins að renna úr henni einni og þeim tveimur sem voru þar beggja megin.

Á þeim rúma mánuði sem liðinn er frá því að yfirstandandi haustátak byrjaði hefur mér tekist að koma sköpulagi mínu í það horf, að ég get smeygt mér inn á milli tækjanna í salnum ef ég dreg andann djúpt að mér.

Ekki hef ég þó náð jafn glæsilegum árangri og vinur minn sem ég hitti stundum í ræktinni.

Í september setti hann sér það hógværa markmið að léttast um fimm kíló áður en árið 2024 gengi í garð.

Svo eitilharður hefur hann verið í markvissum léttingaraðgerðum að nú, þegar rúmur mánuður er til stefnu, vantar ekki nema skitin átta kíló uppá að hann nái því marki.

Svavar Alfreð Jónsson er sjúkrahúsprestur

Maðurinn sem aldrei svaf

Orri Páll Ormarsson skrifar
14. júní 2024 | kl. 20:00

Sumarfrí mikilvæg heilsubót

Ólafur Þór Ævarsson skrifar
12. júní 2024 | kl. 14:00

Fágætur heggur: Næfurheggur

Sigurður Arnarson skrifar
12. júní 2024 | kl. 10:00

Gervigreind: Ekki lengur vísindaskáldskapur

Magnús Smári Smárason skrifar
11. júní 2024 | kl. 17:00

Áhugi minn á gervigreind: Frá slökkviliði til Oxford

Magnús Smári Smárason skrifar
11. júní 2024 | kl. 17:00

Frystigeymslan

Sigmundur Ernir Rúnarsson skrifar
10. júní 2024 | kl. 11:30