Fara í efni
Pistlar

Fjögur gullfalleg augu

Fjögur gullfalleg augu

Öll eigum við slæma daga og góða. Sum okkar þurfa að berjast stöðugt við að gera dagana góða, það kemur ekki af sjálfu sér, upphafspunkturinn er alltaf langt neðan við frostmark á gleðiskalanum. Þetta venst, lífið er ekki einfalt, maður bara tekst á við þetta, æfingin skapar meistarann. Hjá mér er mikilvægt að einbeita mér að því að finna fegurðina, með henni kemur jákvæðnin. Það tók mig hálfa öld að finna þessa aðferð, harkan og reiðin réði ríkjum fram að því.

Stundum koma dagar þar sem að þetta gengur ekki sem best, þá er maður í besta falli óþolandi, það er ekki gaman fyrir þá sem verða á vegi manns. Leitin að fegurðinni er þá mikilvægari en nokkru sinni, maður verður að vera á tánum og grípa hvert tækifæri sem gefst.

Í síðustu viku vaknaði ég sérlega reiður einn daginn. Dreif mig beint í ræktina, setti á mig heyrnartólin og treysti á tónlist og vöðvarækt til að hlaða mig jákvæðni. Heyrnartólin virkuðu ekki. Tónlistin í ræktinni var ekki að mínum smekk, neikvæðnin tók völdin. Mér fannst allir vera fyrir mér, lóðunum var ekki raðað í réttri röð, hávaðinn frá hlaupabrettunum var að æra mig. Ég var við suðumark og rauk út. Ég settist inn í bílinn og í hausnum á mér opnaði ég fyrir neikvæðar minningar sem nú helltust yfir mig í hundraðatali. Ég var að sökkva niður í hyldýpi þunglyndis, bardaginn var að tapast.

Ég kom við í verslun, greip það sem mér hafði verið falið að kaupa og fór svo í röðina við kassann. Þar var allt stopp. Suðið í loftræstingunni, umferðin úti og skvaldur í fólki var að æra mig. Ég leit fram fyrir röðina til að sjá hvað orsakaði töfina. Tveir litlir drengir voru að reyna að borga með korti sem var ítrekað hafnað. Án þess að hugsa gekk ég fram fyrir röðina og borgaði fyrir drengina. Leit svo á þá og þá mættu mér fjögur gullfalleg augu full af þakklæti. Öll neikvæðni hvarf, litlu drengirnir höfðu bjargað mér. Fólkið í röðinni sagði einhver vinsamleg orð við mig, en þau vissu ekki að ég var ekki gefandinn heldur þiggjandinn. Þetta varð mjög góður dagur.

Jón Óðinn Waage er leiðbeinandi barna með hegðunarvandamál og fyrrverandi júdóþjálfari.

Seigla er orð ársins

Hildur Eir Bolladóttir skrifar
13. nóvember 2020 | kl. 11:50

Að nota fjölmiðla eða vera notaður af þeim?

Sigurður Kristinsson skrifar
13. nóvember 2020 | kl. 12:00

Að þegja er eiginleiki sem hvarf

Jón Óðinn Waage skrifar
08. desember 2020 | kl. 07:00

Framtakssemin og einkaframtakið

Jóna Jónsdóttir skrifar
18. nóvember 2020 | kl. 08:00

Akureyringar tala dönsku á sunnudögum

Tryggvi Gíslason skrifar
15. nóvember 2020 | kl. 10:00

Sú mikla kúnst að æsa fólk upp

Jón Óðinn Waage skrifar
18. nóvember 2020 | kl. 08:00