Stefnumörkun í heilbrigðisþjónustu

 

Í aðdraganda kosninga eru nú hafnar umræður um heilbrigðisþjónustuna í landinu. Mikilvægt er fyrir frambjóðendur að fá að lýsa hugsjónum sínum og draumum varðandi úrbætur. En það er nauðsynlegt að setja raunhæf markmið.

 

Segja má að heilbrigðisþjónustan standi á tímamótum. Hér hefur á tiltölulega skömmum tíma orðið til mikil reynsla í skipulagi heilbrigðisþjónustu og ágæt þekking er til staðar í heilbrigðisfræðum og við erum þokkalega sjálfbær á flestum sviðum læknisfræðinnar þó stundum þurfi að senda sjúklinga erlendis til sérhæfðrar meðferðar. Hins vegar hefur, að margra mati, skort á að stjórnmálamenn hafi náð nægilega góðri samstöðu til að fylgja mætti skýrri stefnu til lengri tíma og við þetta myndast togstreita og truflun á fjárveitingum og langtímaáætlunum. Þetta hefur leitt til margs konar alvarlegra truflana. Nefna má seinagang í byggingu nýs Landspítala, mistök við skilgreiningu starfssviðs heilsugæslu, skort á heilbrigðisþjónustu á landsbyggðinni, skipulagsleysi í þjónustu við aldraða og andvaraleysi um aukna þjónustuþörf vegna mannfjöldaaukningar.