Fara í efni
Pistlar

Fjögur gullfalleg augu

Öll eigum við slæma daga og góða. Sum okkar þurfa að berjast stöðugt við að gera dagana góða, það kemur ekki af sjálfu sér, upphafspunkturinn er alltaf langt neðan við frostmark á gleðiskalanum. Þetta venst, lífið er ekki einfalt, maður bara tekst á við þetta, æfingin skapar meistarann. Hjá mér er mikilvægt að einbeita mér að því að finna fegurðina, með henni kemur jákvæðnin. Það tók mig hálfa öld að finna þessa aðferð, harkan og reiðin réði ríkjum fram að því.

Stundum koma dagar þar sem að þetta gengur ekki sem best, þá er maður í besta falli óþolandi, það er ekki gaman fyrir þá sem verða á vegi manns. Leitin að fegurðinni er þá mikilvægari en nokkru sinni, maður verður að vera á tánum og grípa hvert tækifæri sem gefst.

Í síðustu viku vaknaði ég sérlega reiður einn daginn. Dreif mig beint í ræktina, setti á mig heyrnartólin og treysti á tónlist og vöðvarækt til að hlaða mig jákvæðni. Heyrnartólin virkuðu ekki. Tónlistin í ræktinni var ekki að mínum smekk, neikvæðnin tók völdin. Mér fannst allir vera fyrir mér, lóðunum var ekki raðað í réttri röð, hávaðinn frá hlaupabrettunum var að æra mig. Ég var við suðumark og rauk út. Ég settist inn í bílinn og í hausnum á mér opnaði ég fyrir neikvæðar minningar sem nú helltust yfir mig í hundraðatali. Ég var að sökkva niður í hyldýpi þunglyndis, bardaginn var að tapast.

Ég kom við í verslun, greip það sem mér hafði verið falið að kaupa og fór svo í röðina við kassann. Þar var allt stopp. Suðið í loftræstingunni, umferðin úti og skvaldur í fólki var að æra mig. Ég leit fram fyrir röðina til að sjá hvað orsakaði töfina. Tveir litlir drengir voru að reyna að borga með korti sem var ítrekað hafnað. Án þess að hugsa gekk ég fram fyrir röðina og borgaði fyrir drengina. Leit svo á þá og þá mættu mér fjögur gullfalleg augu full af þakklæti. Öll neikvæðni hvarf, litlu drengirnir höfðu bjargað mér. Fólkið í röðinni sagði einhver vinsamleg orð við mig, en þau vissu ekki að ég var ekki gefandinn heldur þiggjandinn. Þetta varð mjög góður dagur.

Jón Óðinn Waage er leiðbeinandi barna með hegðunarvandamál og fyrrverandi júdóþjálfari.

Nokkur ráð til að líða betur í skammdeginu

Guðrún Arngrímsdóttir skrifar
20. október 2026 | kl. 12:00

Skáldkonan á Ljósavatni

Jóhann Árelíuz skrifar
18. október 2026 | kl. 10:00

Að vera góður (með sig)

Stefán Þór Sæmundsson skrifar
17. október 2026 | kl. 11:00

Samanburður broddhlyns og garðahlyns

Sigurður Arnarson skrifar
14. október 2026 | kl. 10:45

Lífið í búningsklefanum

Pétur Guðjónsson skrifar
12. október 2026 | kl. 13:30

Vænting

Jón Hlöðver Áskelsson skrifar
11. október 2026 | kl. 06:00