Umræðan

„Drottningin“ gaf SA hlaupaskautana

Skapti Hallgrímsson skrifar 31. mars 2026 | kl. 17:00

Mæðgurnar Edda Indriðadóttir og Helga Sigríður Helgadóttir ásamt Hallgrími Indriðasyni, bróður Eddu, í Skautahöllinni. Myndir: Skapti Hallgrímsson

Edda Indriðadóttir, skautadrottning Íslands á árum áður og ein af frumkvöðlum skautahlaups hér á landi, færði Skautafélagi Akureyrar (SA) hlaupaskautana sína að gjöf um helgina – þá einu sem hún átti á keppnisferlinum, að því er hún sagði akureyri.net við þetta tækifæri. Gjöfina afhenti hún þegar Vormót Skautasambands Íslands fór fram í Skautahöllinni á Akureyri.

Einnig gaf Edda félaginu verðlaunapeninga sem hún fékk fyrir Íslandsmeistaratitla í íþróttinni árin 1951 og 1953, svo og keppnisnúmerið 13 sem hún segir að hafi verið í miklu uppáhaldi. „Mörgum þótti 13 óhappatala en ekki mér. Ég vildi helst keppa með númerið 13,“ sagði Edda. Munina afhentu Edda og fjölskylda hennar í fallegum glerkassa og verða þeir héðan í frá hafðir til sýnis í Skautahöllinni á Akureyri.

Verðlaunapeningarnir sem Edda færði Skautafélagi Akureyrar að gjöf um helgina.

Edda, sem er heiðursfélagi í SA, var í sérflokki á sínum tíma. Hún er fædd 1936 og varð fyrst Íslandsmeistari 1951, aðeins 15 ára gömul. Íslandsmótið var þá haldið á Akureyri. Ekki stóð til að Edda keppti en hún hefur sagt frá því í viðtali að í hópi keppenda frá Reykjavík var stúlka, Guðný Steingrímsdóttir og „Akureyringum þótti skömm að því að láta hana keppa eina og sendu mig á móti henni.“ Edda sagði einnig: „En það slysaðist nú þannig til, að ég vann, mér til mikillar undrunar og öðrum sjálfsagt líka. Þetta var í 500 og 1500 metrum.“

Edda sagði auraráð ekki hafa verið svo mikil að hún ætti hlaupaskauta „og ég man það, að á fyrsta Íslandsmótinu fékk ég lánaða skauta hjá Jóni Dalmann Ármannssyni og voru þeir heldur stórir á mig, en þetta var nú notast við.“

Hlaupaskautar Eddu Indriðadóttur sem hún gaf Skautafélagi Akureyrar um helgina.

Fram kom á sínum tíma að Edda hafi þurft að troða bómull í skautana sem hún fékk að láni svo hún gæti keppt! Það kom þó ekki að sök því hún sigraði keppinaut sinn örugglega í 1500 m hlaupinu en hún var eini kepandinn í 500 m.

Edda setti Íslandsmet 1951, 1952 og 1953 og átti um tíma öll Íslandsmet kvenna í skautahlaupi. Lítið hefur verið keppt í íþróttinni og standa flest met Eddu enn í dag, t.d. í 500 m, 1500 m, 3000 m og 5000 m eftir því sem næst verður komist.

Edda er fædd og uppalinn í Fjörunni á Akureyri og gat því reimað á sig skautanna heima í eldhúsinu og tiplað á tánum yfir götuna og út á ísinn á Pollinum, eins og það er orðað í Sögu Skautafélags Akureyrar sem Jón Hjaltason skráði. „Þá var oftast svell á Leirunum og ánni út að Leirugarði og oft lagði allan Pollinn frá Oddeyri og inn á Leiruna,“ segir í bókinni.

Gjöfin afhent í Skautahöllinni; Edda setur, en standandi eru frá vinstri: dóttir Eddu, Helga Sigríður Helgadóttir, Hallgrímur bróðir Eddu og þrjár stjórnarkonur í Skautasambandi Íslands, Ingibjörg Pálsdóttir gjaldkeri, Rakel Hákonardóttir ritari og Þóra Sigríður Torfadóttir varaformaður.

Edda fékk þessa fallegu skeið sem „verðlaunapening“ eftir keppni í Reykjavík. Hefðbundinn peningur var ekki fyrir hendi svo einhver skaust til næsta gullsmiðs og keypti skeiðina!

Verðlaunapeningar Eddu og happa-keppnisnúmerið.

Mynd sem birtist í Morgunblaðinu í febrúar 1952, „frá Skautamóti Íslands, sem hófst á íþróttavellinum í gær. Lengst til vinstri er Hjalti Þorsteinsson, sem vann í 500 m. hlaupi karla, þá er Edda Indriðadóttir, er vann 500 m. hlaup kvenna á nýju Íslandsmeti og Björn Baldursson, sem varð annar í 500 og 2000 m. hlaupi, öll frá Akureyri,“ sagði undir myndinni.