Fara í efni
Umræðan

Blautir draumar

Sólbjarta sumarnótt í nýliðinni viku dreymdi mig að ég hefði verið fenginn til að hreinsa botn Svarfaðardalsár. Ég öslaði niður hana í vöðlum, vopnaður hrífu og þeytti allskonar rusli upp á árbakkana, spúnum, girnisflækjum, plastbrúsum og netadruslum, svo nokkuð sé nefnt.

Verkið sóttist vel í prýðilegu veðri. Ekki varð ég var við fiska í ánni fyrr en ég var kominn til móts við bæinn Bakka en bræður við hann kenndir gerðu hann sögufrægan. Þótt fiskarnir sem ég sá þar syndandi væru á stærð við væna silunga komst ég að því við nánari athugun að þar voru svonefndir vatnakarpar á ferð. Ég vissi að bóndi í dalnum væri að fikta við ræktun á þannig fiskum í bæjarlæknum, ekki til manneldis, heldur til að selja sem gæludýr í tjarnir. Líklega hefðu karparnir sloppið úr eldinu en eins og alþjóð veit er Íslendingum gjörsamlega fyrirmunað að koma sér upp kvíum sem halda fiski.

Ég brá mér upp á bakkann þarna við Bakka til að virða betur fyrir mér þessi aðskotakvikindi en þá vildi svo til að stærsti karpinn í torfunni stökk upp á bakkann á eftir mér. Hann elti mig með því að smjúga um grasið, svo langt að ég sá að hann myndi drepast ef ég næði ekki að koma honum út í ána á ný. Ég kastaði mér því yfir hann en erfitt reyndist að ná tökum á sleipu roðinu.

Ekki veit ég hvernig sú viðureign endaði því áður en henni lauk hafði konan ýtt við mér. Hún vissi ekki alveg á hverju væri von þegar hún vaknaði upp með eiginmanninn iðandi við hliðina á sér þessa björtu sumarnótt en fljótlega kom í ljós, að hann hefði verið að glíma við risastóran skrautfisk á bökkum Svarfaðardalsár.

Um daginn las ég sögu um konu sem dreymdi, að eiginmaðurinn hefði gefið henni forkunnarfagra perluhálsfesti. Þegar hún vaknaði sagði hún manni sínum drauminn og sagðist velta fyrir sér, hvað hann þýddi. Hann glotti og sagði að ekki þyrfti hún bíða nema til kvölds eftir svarinu. Í hádeginu brá hann sér úr vinnunni í ofurlitla verslunarferð og kom svo heim með gjöf að kvöldi.

Hún varð víst mátulega ánægð með Stóru draumaráðningabókina.

Oftast er það þannig, að við vitum ekki hvað draumar merkja fyrr en ráðningin hefur orðið að veruleika.

Svavar Alfreð Jónsson er sjúkrahúsprestur

Öflugt atvinnulíf þarf gott aðgengi að lóðum

Sunna Hlín Jóhannesdóttir skrifar
30. september 2026 | kl. 20:15

Beinum kastljósinu að atvinnulífinu

Karl Eskil Pálsson skrifar
29. september 2026 | kl. 20:15

Bókasöfnin okkar

Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar
28. september 2026 | kl. 06:00

Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein

Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar
27. september 2026 | kl. 06:00

Meistaravík, Akureyri og nýtt öryggishlutverk á norðurslóðum

Njáll Trausti Friðbertsson skrifar
23. september 2026 | kl. 20:00

Hvað ef það væri samfélagsgarður við Mýrarveg?

Eyrún Gígja Káradóttir skrifar
22. september 2026 | kl. 19:00