Jóhannes Sigurjónsson

Í dag kveðjum við Jóa móðurbróður okkar, hæglátan og góðan mann sem skipaði stóran sess í lífi okkar. Minningarnar eru margar og góðar, þær munu lifa áfram í hjörtum okkar og við kveðjum Jóa með miklu þakklæti og söknuði.

Við minnumst ekki síst aðfangadagskvöldanna hjá ömmu okkar í Grænumýri og jóladagsins í Grundargerði hjá Möggu og Jóa. Einnig eru ógleymanlegir sumardagarnir okkar saman á Keldum í Skagafirði, þar sem mikið var veitt bæði á stöng og í net. Þar var Jói jafnan fremstur í flokki enda mikill veiðimaður og hann sá líka til þess að aldrei skorti rjúpu þegar fjölskyldurnar komu saman á jóladag; þótt fregnir hermdu að lítið sem ekkert veiddist hélt aflaklóin til fjalla og bjargaði jólunum!

Þau hjón, Jóhannes bróðir Ernu móður okkar og Margrét Árnadóttir, voru alltaf sem eitt í okkar augum og nú, þegar hugurinn er látinn reika áratugi aftur í tímann, áttum við okkur á því að líklega höfum við sjaldnast talað um þau hvort í sínu lagi. Þau voru nánast eitt og þótt elsku frændi sé horfinn á braut munum við væntanlega halda áfram að fara til „Möggu og Jóa“. Þótt einungis hún verði til staðar verður hann aldrei langt undan.

Sólveig, Sigrún og Þórdís.