Jón Gunnlaugur Sigurjónsson

Elsku pabbi minn.

Það er sárt að kveðja þig.

Þú varst alltaf svo hjartahlýr og góður. Athafnasamur en samt rólegur. Þú varst fyndinn, sniðugur og ráðagóður. Þú þekktir alla. Barnungri fannst mér stundum leiðinlegt þegar við fórum í búð og þú stoppaðir að spjalla í mjólkurkælinum. Í dag veit ég og skil að það að geta talað við hvern sem er um hvað sem er, er mikill kostur.

Þegar við vorum börn varstu mikið í burtu að vinna, og þegar þú komst heim þá komstu oft með gjafir. Þú gafst mér föt sem alltaf urðu mín uppáhalds og ég var mjög stolt af því að pabbi minn hafi gefið mér þau. Fatasmekkurinn þinn var skemmtilegur, þér fannst gaman að vera fínn en þú hafðir líka gaman af stuttermaskyrtum sem voru allskonar; litríkar og munstraðar. Stuttermaskyrtur eru pabbi fyrir mér. Oft passaði fatavalið illa saman og mamma hristi hausinn yfir því hvað þú valdir að fara í. Þér fannst það líka fyndið.

Ég er svo þakklát fyrir allar stundirnar sem við áttum saman á meðan þú varst hér hjá okkur. Þegar við vorum krakkar fórum við oft til Ólafsfjarðar í sumarbústaðinn. Hann var þitt eilífðarverkefni með mömmu og við munum halda því áfram þér til heiðurs. Sumarbústaðurinn var kannski svolítið eins og fatavalið, þar passar ekki allt saman og er svolítill samtíningur en hann fangar algjörlega karakterinn og hjartað þitt fallega.

Þegar við urðum eldri og fórum að skilja heiminn betur, þá sáum við og áttuðum okkur á því að þú varst alltaf til staðar fyrir okkur. Þegar viðgerðar þurfti heima þá varst þú mitt fyrsta símtal því ég vissi að þú gætir ráðlagt mér um næstu skref. Það var alltaf gott að vita af þér í mínu horni. Þegar ég kom norður í heimsókn, nær alltaf á vel skítugum bíl sem ég hefði átt að vera löngu búin að þrífa, þá þreifstu bílinn minn og bónaðir. Þennan verknað túlkaði ég og sá sem væntumþykju og ást og var alltaf jafn þakklát fyrir. Nú skal ég passa að þrífa og bóna mína bíla sjálf elsku pabbi.

Þú varst alltaf til í að skutla mér hingað og þangað. Það er mér minnisstætt þegar þú skutlaðir okkur vinkonunum á Buicknum þegar við vorum að júbilera síðast. Þér fannst ekki leiðinlegt að bíllinn vakti athygli og það var gaman hjá okkur. Þegar ég sullaði svo yfir kjólinn minn þá var heldur ekkert tiltökumál að þú kæmir með ný föt handa mér að fara í. Takk fyrir það pabbi.

Það var hægt að ganga að því vísu að þú bakaðir vöfflur um helgar og þeyttir rjóma með. Þær eru óteljandi stundirnar sem við höfum átt saman sem fjölskylda í vöffluboðum þar sem við hlógum og spjölluðum um daginn og veginn.

Síðastliðinn ágúst fórum við öll saman til Króatíu í sextugsafmælisferð ykkar mömmu. Þessi ferð er ómetanleg. Ég á góða mynd af þér úr henni, þar sem þú ert með sólgleraugun þín sem voru frekar sérstök og auðvitað ólík öllum öðrum, í mynstraðri stuttermaskyrtu, stuttbuxum og með hjálm að taka mynd. Pabbi final boss.

Lífið verður öðruvísi án þín, en við munum halda minningu þinni á lofti. Ég mun segja börnunum mínum, sem eru í dag bara hugmynd, frá þér og kenna þeim að lesa náttúruna eins og þú kenndir okkur systkinunum, með kíkinn á lofti.

Allar okkar minningar mun ég varðveita og geyma sem gull. Ég sakna þín og elska þig pabbi og vil að þú vitir að allt það góða inn í mér kemur frá þér.

Þín dóttir,

Guðný Bára