Spörum okkur ekki til óbóta

Hefði uppbygging íþróttamannvirkja verið skipulögð með þeim hætti sem hefur verið gert ef við hefðum verið í meirihluta á kjörtímabilinu? Nei.

Var frekari uppbygging löngu tímabær? Já, tvímælalaust.

Uppbygging íþróttamannvirkja má aldrei ráðast af skammtímahugsun eða hálfkáki. Hún verður þvert á móti að byggja á skýrri framtíðarsýn. Líta þarf á heildarmyndina frá upphafi: Hvernig eiga íþróttamannvirki í eigu Akureyrarbæjar að nýtast komandi kynslóðum? Hvaða starfsemi á að fara fram í hverju húsi? Hver á að bera ábyrgð á daglegum rekstri þeirra? Bærinn sjálfur verður því að gegna virku hlutverki þegar kemur að þarfagreiningu og stefnumótun fyrir slíka uppbyggingu, þó vissulega í nánu samráði við íþróttahreyfinguna.

Lærum af fyrri mistökum

Reynslan hefur sýnt okkur að það er dýrkeypt að hugsa of smátt og gera ekki ráð fyrir því að klára hlutina sómasamlega, þegar einu sinni er haldið af stað. Auðvitað er hægt að vinna hlutina í áföngum, en við verðum hins vegar að gera ráð fyrir framtíðarsýninni strax í upphafi. Það er mun skynsamlegra að hugsa hlutina til enda, fremur en að standa uppi með hálfkláruð mannvirki sem uppfylla hvorki þarfir notenda né þær væntingar sem til þeirra voru gerðar.

Á KA-svæðinu er nú unnið að metnaðarfullri og tímabærri framkvæmd. Við í Framsókn bentum þó strax á þann ágalla að hvorki var gert ráð fyrir fullnægjandi frágangi svæðisins né nauðsynlegri uppbyggingu bílastæða, þegar hönnun og fjárhagsáætlun verkefnisins var unnin. Í samningi segir hins vegar: ,,Reiknað er með að unnið verði að þessum verkþáttum í lok framkvæmda árið 2028–2030 og hefur kostnaður ekki verið metinn.“ Auðvitað hefði átt að horfa á heildarmyndina strax og kostnaðarmeta verkefnið að fullu.

Boginn er skýrt dæmi um hvað gerist þegar uppbygging er ekki hugsuð til enda. Ríflega tveir áratugir eru liðnir frá því mannvirkið var reist, en enn vantar bæði geymslu- og salernisaðstöðu, auk þess sem göngutenging frá Skarðshlíðinni komst ekki til framkvæmda fyrr en nýverið. Þetta er því miður langt frá því að vera einsdæmi. Svipaða sögu má segja um íþróttahúsið í Síðuskóla, stúkuna hjá Þór, félagsaðstöðuna í skautahöllinni og planið við Léttishöllina. Við megum ekki gefa afslátt af framkvæmdum til að spara aurinn í dag ef afleiðingin er sú að samfélagið borgar margfalt meira seinna.

Gerum þetta almennilega

Á félagsfundi á Þórssvæðinu á dögunum, þar sem nýtt samkomulag bæjarins við Þór um undirbúning að uppbyggingu íþróttahúss og félagsaðstöðu var kynnt, kom fram að búið væri að draga úr umfangi verkefnisins og þá sérstaklega á kostnað minni deilda. Allt unnið í flýti korteri fyrir kosningar í stað þess að byrja fyrr og vanda betur til verka. Skammtímasparnaður er engin dyggð ef niðurstaðan er vanbúin aðstaða, aukinn kostnaður síðar meir og óánægja þeirra sem reiða sig á mannvirkin daglega. Leggja þarf metnað í hönnunina frá upphafi og þá frekar áfangaskipta framkvæmdum yfir lengri tíma.

Samfélagið á betra skilið. Íþróttahreyfingin á betra skilið. Og börnin og ungmennin sem nýta þessa aðstöðu á hverjum degi eiga sannarlega betra skilið.

Sunna Hlín Jóhannesdóttir er oddviti og Sverre Jakobsson í 3. sæti á lista Framsóknar á Akureyri fyrir bæjarstjórnarkosningarnar í vor.