Pylsa – Frá steinöld til einnar með öllu

Saga pylsunnar er líklega miklu eldri en ritaðar heimildir segja til um. Enginn veit hver gerði fyrstu pylsuna eða hvar hún varð til. Hugmyndin er ósköp einföld: við slátrun eða veiðar var dýrið nýtt sem best, kjöt og fita söxuð eða marin og garnirnar sjálfar hentugar til að halda því saman. 

Þannig hefst nýr pistill Þráins Lárussonar í röðinni vinsælu, MATARÞRÁ-INN.

Vel má vera að slíkar aðferðir hafi verið þekktar þegar á steinöld, segir Þráinn, en um það eru engar ritaðar heimildir. Þegar ritheimildir taka loks við af forsögunni er pylsan hins vegar þegar komin fram.

Þráinn heldur áfram: Elstu vísbendingar um pylsugerð er að finna í hinum fornu menningarsamfélögum Mesópótamíu. Á leirtöflu frá tímum Hammúrabís, sem ríkti í Babýlon á 18. öld fyrir Krist, er því lýst að elduðu kjöti er komið fyrir í geitarvömb. Það er ekki alveg sú pylsa sem við þekkjum í dag, en grundvallarhugmyndin er sú sama: kjöt er sett í hluta af meltingarvegi sláturdýrs og þannig búin til sérstök matvara.

• Pistill dagsins: Pylsa eða pulsa?