Fara í efni
Menning

Hugdetta Karls Kvaran í bláu og svörtu

SÖFNIN OKKAR – 130

Frá Listasafninu á Akureyri_ _ _

Akureyri.net heldur áfram að opna dyr safnanna í bænum lesendum til fróðleiks og skemmtunar. Það er gert vikulega, á fimmtudögum.


Karl Kvaran
Hugdetta í bláu og svörtu
Olíumálverk
Stærð: 95 x 82.5 x 0

Karl Kvaran (1924–1989) var einn af áhrifamestu myndlistarmönnum Íslands á 20. öld og gegndi lykilhlutverki í þróun abstraktlistar hér á landi. Hann stundaði nám listnám við Myndlista- og handíðaskóla Íslands og nam síðar í Kaupmannahöfn. Karl var einn af fremstu abstraktmálurum Íslands, þekktur fyrir geometrísk og minimalísk málverk.

Alla tíð hélt hann tryggð við hreina liti og skýrt afmörkuð form; myndir hans tærar og virtust stundum vera skyldar tónlist, enda var Karl afar tónvís og mikill unnandi klassískrar tónlistar“, kemur fram í umfjöllun Gísla Sigurðssonar í Morgunblaðinu árið 1996.

Verk Karls einkennast af sterkum formum, hnitmiðuðum litaflötum og fáguðum litaskala þar sem samspil ljóss, rýmis og áferðar skipta meginmáli. Þótt myndirnar séu abstrakt má oft greina vísanir til íslensks landslags, náttúruafla og birtunnar sem umlykur það.

Verk Karl hafa verið sýnd víða heima og erlendis og eru í dag varðveitt í helstu listasöfnum landsins, þar sem þau bera vitni um mikilvægt framlag hans til íslenskrar myndlistar. Arfleifð Karls Kvaran felst ekki aðeins í einstökum listaverkum heldur einnig í mikilvægu framlagi hans til þróunar íslenskrar myndlistar. Með látlausri en áhrifamikilli myndbyggingu skapaði hann verk sem halda áfram að vekja áhuga fyrir ró sína, dýpt og næma skynjun á formi og litum.

Verkið sem hér er til umfjöllunar, Hugdetta í bláu og svörtu, stendur nú á sýningunni Hughrif – litir – form I í safnfræðslurými Listasafnsins. Markmið sýningarinnar er að fá safngesti til að velta fyrir sér merkingu lita og forma í myndlist, út frá völdum verkum úr safneign Listaafnsins. Sýningin stendur til 16. ágúst.

Heimild:Gísli Sigurðsson. „Endasprettur Karls Kvarans.“ Lesbók Morgunblaðsins, 8. júní, 1996, bls. 13–14.