Goethe, ölrakóngurinn og Alnus glutinosa

„Ungur drengur ríður í fangi föður síns gegnum myrkt skógarþykkni í mýrlendi. Barnið heyrir þá í hinum illa ölrakóngi og sér bæði svip hans og dóttur hans sem er alveg jafnógnvekjandi.“

Þannig hefst nýr pistill í röðinni Tré vikunnar á vef Skógræktarfélags Eyfirðinga, akureyri.net birtir brot úr hverjum þessara vikulega pistla eins og lesendum er kunnugt, til að vekja athygli á skrifunum og hvetur fólk til að lesa meira á vefsíðu félagsins.

Sigurður heldur áfram: „Konungurinn reynir að villa feðgunum sýn og lokka þá til sín. Litli drengurinn er hræddur, varar föður sinn við og deilir með honum áhyggjum sínum. Faðirinn dregur úr þessu öllu og trúir ekki varnaðarorðum sonar síns. Hann segir drenginn aðeins heyra skrjáfið í laufinu og sjá hvernig tunglsljósið speglast á fölum fléttum sem vaxa á trjástofnunum í dimmum skóginum þar sem þokuslæðan og regnið eykur hræðsluna.“

Frá þessu öllu segir í frægu ljóði um ölrakonunginn sem eitt af þekktustu þjóðskáldum Þjóðverja, sjálfur Goethe, orti árið 1778. Heitir ljóðið Erlkönig á frummálinu. Hér er fyrsta erindi ljóðsins, fyrir þá sem vilja rifja upp þýskuna:

Wer reitet so spät durch Nacht und Wind?
Es ist der Vater mit seinem Kind;
Er hat den Knaben wohl in dem Arm,
Er fasst ihn sicher, er hält ihn warm.

Meira hér: Tré ölrakóngsins - Fyrri hluti