Enn sér ofnýtingar stað um allt land

„Víðast hvar á Íslandi ber landið glögg merki þess að hér hefur fólk búið í meira en ellefu hundruð ár án þess að gera sér að fullu grein fyrir því hvað landið þyldi. Fólkið kom að skógivöxnu landi og hóf þegar að höggva trén í ýmsum tilgangi. Það gat nýtt timbrið á fjölbreyttan hátt, til dæmis til smíða og kolagerðar, en einnig þurfti að rýma fyrir ræktun gróðurs og búfjár.“ 

Þannig hefst nýjasti pistill Sigurðar Arnarsonar í röðinni Tré vikunnar á vef Skógræktarfélagsins. Þar fjallar hann um skógarbotninn og þann gróður sem þar er að finna. Akureyri.net birtir brot úr hverjum þessara vikulega pistla til að vekja athygli á skrifunum og hvetur fólk til að lesa meira á vefsíðu félagsins.

Sigurður heldur áfram:

„Sjálfsagt hafa landnemarnir talið að af nægu væri að taka enda telja fræðingar að þá hafi um 25-40% landsins verið vaxið skógi. Landnemarnir og afkomendur þeirra þekktu ekki hinn viðkvæma jarðveg eða mikilvægi þess að verja land fyrir ofbeit og annarri ofnýtingu. Það var beitin sem kom í veg fyrir að landið gæti aftur klæðst skógi og ofbeit sem kom af stað jarðvegsrofi. Því miður varð landhnignunin það gjald sem hin fátæka og fákunnandi þjóð þurfti að greiða til að þjóðin lifði af. Enn sér ofnýtingarinnar stað um allt land, þótt til sé fólk sem býr ekki yfir nægu landlæsi til að viðurkenna það.“

Pistill Sigurðar: Þróun skógarbotnsins