Byssuleyfi og bílpróf í fermingargjöf!
Akureyringur vikunnar er fastur liður á Facebook síðu Akureyrarbæjar. Oft áhugaverðar og bráðskemmtilegar greinar, að þessu sinni er ljósinu beint að Hreini Halldórssyni, manninum á bak við Ævintýragarðinn frábæra við Oddeyrargötu sem akureyri.net hefur sagt reglulega frá en full ástæða er til að vekja athygli á viðtalinu við hann á Facebook síðu bæjarins. Það erí heild hér að neðan.
Hreinn Halldórsson, alþýðulistamaður, ólst upp á Kópaskeri en hefur búið á Akureyri síðustu 20 árin þar sem hann hefur hannað og smíðað ævintýraleg listaverk í garðinn sinn. Hreinn er Akureyringur vikunnar.
Ævintýragarður Hreins við Oddeyrargötu 17 hefur vakið mikla athygli. Í garðinum má meðal annars finna Mjallhvíti og dvergana, Hróa hött, Öskubusku, Þyrnirós, Dimmalimm og nýjasta verkið, Dagbjörtu, sem situr á glæsilegum skíðasleða. „Ég hafði hugsað mér að það væri gaman fyrir krakka að setjast á sleðann fyrir myndatöku en fólk hefur ekki alveg kunnað við það. Þess vegna ákvað ég að búa til stelpu á sleðann. Vanalega bý ég til margar nýjar styttur yfir veturinn en í ár fór mestur tíminn í viðhald. Ætli ég hafi ekki málað tíu eða tólf styttur upp á nýtt í vetur. Ég geri oft grín að sjálfum mér og segi að ég sé í dúkkuleik þegar ég tek styttu sem farin er að láta á sjá, ríf allt af henni allt, pússa, mála og skreyti upp á nýtt. Ein styttan fór í allsherjar aðgerð í vetur og fékk bæði nýjan haus og hár, svo nú á ég einn haus á lager.“
Hann segist alltaf hafa haft gaman af ævintýrum. „Ævintýrapersónur eru alltaf svo skrautlegar. Prinsessur og prinsar eru skrautgjarnt fólk þannig að mér finnst gaman að hafa þetta þema í garðinum,“ segir Hreinn sem hefur nú opnað garðinn óvenju snemma miðað við síðustu ár. „Ég var farinn að finna fyrir pressu og hafði þegar tekið á móti nokkrum hópum, svo ég ákvað að opna þótt gróðurinn væri ekki alveg tilbúinn og ég ekki búinn að setja allar stytturnar út. Þetta er fimmta sumarið í röð sem ég hef opið.“
Hreinn hóf að búa til listaverkin þegar hann flutti norður frá Reykjavík. „Þetta byrjaði þegar ég var með afgangsefni eftir pallavinnu sem ég tímdi ekki að henda. Þá datt mér í hug að gera úr því fígúru og það kveikti svo í mér að ég hef ekki getað stoppað síðan. Þetta er fyrst og fremst gert fyrir sjálfan mig. Ég hef svo gaman af þessu en það ótrúlega er að öll þessi ár hefur aldrei neitt neikvætt komið upp á. Hér ganga allir vel um og aldrei neitt verið skemmt. Ég er alls ekki alltaf heima en fólk valsar hér um og skoðar, og það hefur alltaf gengið vel.“
Hann segir það hafa verið frábært að alast upp á Kópaskeri. „Ég hefði alls ekki viljað fara á mis við það. Kópasker er yndislegur staður og ég segi stundum í gríni að frelsið hafi verið slíkt að allir sem þar ólust upp fengu bæði byssuleyfi og bílpróf í fermingargjöf. Það þótti ekkert athugavert við að þeir sem voru fermdir keyrðu bíl og ættu byssu. Þannig ólst ég upp og það var yndislegt,“ segir hann og bætir við að hann uni sér vel á Akureyri enda búinn að búa hér í tvo áratugi. „Ég hef alltaf haft miklar tengingar hingað og sem krakki var ég sendur til Akureyrar á sundnámskeið. Hér er yndislegt að búa, stutt í allt og engar umferðarteppur. Lífið hér er einhvern veginn öruggara.“