Borgaði matinn með „Ég er kominn heim“

Sumir ákveða að taka sér ársfrí eftir háskólanám og jafnvel ferðast eitthvað um heiminn. Chanwoo Jeong, 26 ára, tók þetta skrefinu lengra. Þegar hann útskrifaðist úr skóla í heimalandi sínu Suður-Kóreu, langaði hann að takast á við metnaðarfulla áskorun. Þessi áskorun hefur fleytt honum vítt og breitt um jarðarkringluna, svo ekki sé meira sagt.

Áskorun Chanwoo, eða Noah eins og hann kýs að kalla sig, felst í því að ferðast um heiminn peningalaus með gítarinn sinn og spila fyrir öllum nauðsynjum. Þannig hefur hann ferðast þvers og kruss um allar heimsálfur nema Afríku og Suðurskautslandið og rúmlega einu og hálfu ári síðar er hann mættur á veitingastaðinn Berlín í miðbæ Akureyrar, að spila slagarann Ég er kominn heim, fyrir hádegismat og frjálsum framlögum.

Ég hélt kannski að þessi leið yrði hættuleg, að ég myndi mögulega deyja einhversstaðar, en það gekk vel! Ég er ekki dáinn.

„Mig langaði að sjá heiminn, þannig að ég ákvað að þetta gæti verið skemmtileg leið til þess,“ segir Noah glaður í bragði þegar hann sest niður með blaðamanni akureyri.net, sem var óvænt tónleikagestur á Berlín. Hann byrjaði á því fyrir einu og hálfu ári síðan, að fljúga til Portúgal þar sem hann á góðan vin, skilja veskið sitt eftir þar og fara á puttanum þvert yfir meginland Evrópu og Asíu, til Singapore. 

„Ég hélt kannski að þessi leið yrði hættuleg, að ég myndi mögulega deyja einhversstaðar, en það gekk vel! Ég er ekki dáinn,“ segir Noah, en það er hverju orði sannara. „Ég var líka allt of fljótur á leiðinni, bara fjóra mánuði, þannig að ég var ekki tilbúinn til þess að fara heim strax. Ég hafði líka fengið svo mikið af styrkjum frá fólki sem ég hitti, þannig að ég átti peninga fyrir flugi og ákvað að fljúga til Ástralíu.“

Frá Ástralíu til Ameríku

Hlaupum hratt yfir sögu núna, en Noah fór á puttanum þvert yfir Ástralíu með gítarinn sinn. Því næst, eftir að þræða Nýja-Sjáland, var stefnan sett á Ameríkurnar. Noah byrjaði í Seattle, og fór um alla Norður-Ameríku, niður í suðrið, að hjara veraldar, eða 'the end of the world' eins og Ushuaia í Argentínu er stundum kallað. Hann fór svo aftur uppeftir, norður á bóginn og eyddi jólunum með vinalegri fjölskyldu sem hann kynntist í Los Angeles. 

Eins og áður sagði, hefur Noah ferðast án þess að taka með sér veski og notast bara við söngröddina og gítarinn til þess að greiða fyrir það sem hann þarf. Hann hefur fengið gistingu, mat og ferðalög, og þrátt fyrir að fá oft neitun þá segir Noah að almennt hafi fólk um allan heim verið vingjarnlegt og gjafmilt. Þegar hann er spurður, hvað sé uppáhalds landið hans eftir þessa ferð, segir hann að það sem stendur upp úr sé fólkið sem hann hefur hitt. Hann getur ekki valið uppáhalds land. 

Norður á bóginn

Eftir að ferðast um Ameríkurnar og Kanada, fannst Noah vera kominn tími til þess að láta gamlan draum um að fara til Írlands rætast. „Ég elska írska tónlist, þannig að ég dreif mig þangað næst. Þegar ég var búinn að skoða Írland eins mikið og mig langaði, mundi ég að mig hefur alltaf langað að sjá norðurljósin.“ 

Ég spilaði lagið til dæmis fyrir vin minn, hann Gunnar á Vík, og hann táraðist. Svo gaf hann mér þessa fínu úlpu og mér hefur ekkert verið kalt.

Þá lá beinast við að koma til Íslands, og eftir að fara á puttanum frá suðvesturhorninu, sem leið liggur eftir hringveginum suður fyrir land, er hann kominn til Akureyrar. „Það er svolítið kaldara hérna heldur en á mörgum stöðum sem ég hef verið,“ segir Noah. „Öll þessi föt sem ég er í núna eru gjöf frá einhverjum. Ég fékk gistingu hjá eldri manni í Vík, sem heitir Gunnar, en hann gaf mér þessa úlpu. Hann hafði aldrei getað notað hana sjálfur. Fjölskylda sem hýsti mig á Djúpavogi gaf mér hlýjar ullarbuxur til þess að vera í undir buxunum mínum og svo fékk ég þessa skó líka. Þeim leist ekkert á þunnu buxurnar sem ég var í og sögðu að þetta gengi nú ekki alveg á Íslandi.“

Noah hefur tekist að láta drauminn rætast, og sjá norðurljósin, en það gekk ekki alveg í byrjun. „Þegar ég var kominn á Norðurland, fékk ég far með skemmtilegu fólki á Kópasker, þar sem ég fékk að gista að Melum. Þar eru heitir pottar í fjörunni, og það kvöld sá ég ofboðslega falleg norðurljós.“

Fékk tillögur að íslenskum lögum frá heimafólki

Noah fékk ábendingar um það, þegar hann kom fyrst til Íslands, að fólki hérna þætti vænt um lagið 'Ég er kominn heim', þannig að hann einsetti sér að læra það utanbókar og gerði það. „Ég spilaði lagið til dæmis fyrir vin minn, hann Gunnar á Vík, og hann táraðist. Svo gaf hann mér þessa fínu úlpu og mér hefur ekkert verið kalt,“ segir þessi hressi ævintýramaður sem hefur ferðast um heiminn, alla leið norður að heimskautsbaug, en ætlar aftur heim eftir Íslandsdvölina.

„Fólkið á Íslandi hefur verið mjög gjafmilt og gott við mig, eins og alls staðar,“ segir Noah að lokum. „Ég er nú til dæmis búinn að fitna á þessum ferðalögum mínum!“