Kallað eftir liðsauka kringum körfuboltann
Blikur eru á lofti varðandi framtíð meistaraflokka körfuknattleiksliða Þórs og boðað hefur verið til almenns umræðufundar um starf körfuknattleiksdeildarinnar, sem hefur hvílt á fárra herðum undanfarið. Ef vilji er til þess að halda úti meistaraflokkum félagsins áfram er þörf á að fleiri sjálfboðaliðar komi að rekstri deildarinnar, segir Guðjón Andri Gylfason, formaður körfuknattleiksdeildarinnar.
Í grein sem Guðjón Andri skrifaði á Facebook í vikunni kemur fram að fækkað hafi í stjórn deildarinnar og það hafi haft áhrif á samfellu og dreifingu verkefna. Þá hafi reynst erfiðara en áður að manna verkefni tengd leikjum og fjáröflun, sem eru lykilþættir í rekstri deildarinnar. Að tillögu Andra var aðalfundi deildarinnar frestað tímabundið og ákveðið að staldra við, meta stöðuna og ákveða hvernig ætti að þróa starfið áfram.
Í greininni veltir Andri upp spurningum um hvað þurfi til svo ekki þurfi að draga saman seglin:
- Fyrir hvern erum við að standa í þessu starfi?
Ef vilji samfélagsins er til að halda úti öflugu meistaraflokksstarfi, þá krefst það sameiginlegs átaks okkar allra, ekki örfárra stjórnarmanna. Það felur í sér aukna þátttöku, skýrari ábyrgð og meiri samvinnu allra sem koma að starfinu – stjórnar, leikmanna, foreldra, stuðningsmanna og annarra velunnara félagsins.
En er raunveruleg hætta á því að körfuknattleiksiðkun lognist alveg út af hjá Þór – og þar með á Akureyri? Staðan er ekki svo slæm, segir Andri í samtali við akureyri.net, en meistaraflokksstarfið er í hættu ef ekkert breytist. „Það er rétt að svara því skýrt að raunveruleg hætta er á því að starf meistaraflokka leggist af. Ég vil þó sérstaklega taka fram að starf unglingaráðs stendur mun betur og ég hef fulla trú á því að yngriflokkastarf muni halda áfram. Það er þó ljóst að einnig þar vantar fleiri hendur til starfa,“ segir Andri.
Of mikið álag á of fáum einstaklingum
Orsakir þessarar erfiðu stöðu eru fyrst og fremst þær að of mikið álag hefur verið á of fáum sjálfboðaliðum sem koma að rekstri deildarinnar og þeim fjölmörgu verkefnum sem rekstur af þessu tagi krefst. „Sjálfboðaliðastarf er sterkasta stoð alls íþróttastarfs. Undanfarin ár hefur hins vegar borið á því að þeir sem gefa kost á sér til stjórnarstarfa ná ekki að halda út heilt tímabil. Sumir láta af störfum áður en því lýkur, aðrir eru komnir að þolmörkum eða kulnun þegar reglulegu tímabili lýkur,“ segir Andri. Álagið sé einfaldlega of mikið. Verkefnin eru fjölbreytt og krefjandi – allt frá fjáröflunarverkefnum til umsjónar með leikmönnum og framkvæmdar heima- og útileikja, svo eitthvað sé nefnt. Of stór hluti þessara verkefna lendi á of fáum einstaklingum.
„Það er þó mikilvægt að halda því til haga að deildin á bakhjarla sem eru tilbúnir til að leggja sitt af mörkum, og fyrir það erum við afar þakklát. En til að starfsemin gangi upp til lengri tíma þurfum við fleiri að koma að – þannig að ábyrgðin dreifist betur og falli ekki nær eingöngu á stjórn og örfáa aðra,“ segir Andri og áréttar að verkefnin þurfi ekki öll að vera stór eða tímafrek. Mikilvægast sé að ná að skipta þeim niður í skýr og afmörkuð hlutverk sem fleiri geta tekið að sér. Þá verði verkefnið léttara fyrir alla og starfið þar með sjálfbærara.
Mark Christensen var fyrsti erlendi leikmaðurinn sem lék með Þór, frá 1977 til 1979. Á myndinni til vinstri skorar hann gegn KR í Íþróttaskemmunni á Oddeyri. Til hægri treður Tryggvi Snær Hlinason með tilþrifum gegn KR í nóvember árið 2015 – 20 mánuðum eftir að hann mætti í fyrsta skipti á körfuboltaæfingu hjá Þór! Ekki leið á löngu þar til hann hélt í atvinnumennsku á Spáni og hefur leikið þar við frábæran orðstír síðustu ár. Myndir: Ragnar Þorvaldsson og Skapti Hallgrímsson
Umræðufundur um stöðuna áformaður 21. maí
Þann 21. maí næstkomandi er áætlað að halda almennan umræðufund um stöðuna og framtíðarsýnina. Andri segir að markmiðið með fundinum sé að fá skýra mynd af því hvort vilji sé til staðar að halda starfinu áfram. Og ekki síður að fá fram hvort fleiri einstaklingar séu tilbúnir að leggja sitt af mörkum og taka að sér verkefni fyrir deildina. „Ef sá vilji er skýr og raunverulegur, þá getum við haldið áfram af krafti. Þá förum við saman inn í næsta tímabil með aukinni orku og samstöðu, staðráðin í að setja körfuboltann aftur á dagskrá hér í bæ. Það er sérstaklega mikilvægt eftir krefjandi tímabil hjá karlaliðinu, en á sama tíma vel viðunandi árangur hjá kvennaliðinu sem sýnir að grunnurinn er til staðar,“ segir Andri. Fundurinn verður auglýstur nánar þegar nær dregur.
Andri er spurður út í fjárhagsstöðu deildarinnar og hann segir að það sé auðvitað klassískt vandamál flestra íþróttadeilda, óháð grein, að standa í stöðugu kapphlaupi við að afla tekna. Fjáröflun sé einn af erfiðustu þáttum í rekstri deilda. Staðan núna sé ekki góð en hafi samt oft verið verri. „Fjárhagsleg staða deildarinnar hefur vissulega oft verið verri en hún er í dag, en það breytir ekki því að reksturinn var ekki í jafnvægi á síðasta tímabili. Heildarrekstrargjöld deildarinnar – bæði yngri flokka og meistaraflokka – námu um 84 milljónum króna, á meðan tekjur voru rúmar 78 milljónir króna. Niðurstaðan var því tap upp á ríflega 6 milljónir króna,“ segir Andri og leggur áherslu á að ekki sé raunhæft að halda þessari starfsemi úti nema fleiri taki þátt. Staðan sé bein afleiðing þess að of fáir beri ábyrgð á of stórum hluta verkefna.
Þór varð Íslandsmeistari í kvennaflokki 1969, 1971 og 1976. Meistaraliðið frá 1976 er á myndinni til vinstri en nær sami mannskapur varð bikarmeistari 1975. Til hægri er stórskemmtilegt Þórslið sem lék til úrslita í bikarkeppni KKÍ snemma árs 2024. Myndir: Skapti Hallgrímsson
„Við þurfum fleiri hendur“
Andri segir hægt sé að snúa þessari þróun við, ef viljinn sé til staðar. „Þá getum við byggt upp starf sem við getum öll verið stolt af. En það gerist ekki nema við gerum það saman,“ segir Andri og kjarnar málið í ákalli til velunnara körfuknattleiksdeildarinnar:
- Þess vegna er ákallið skýrt:
Við þurfum fleiri hendur.
Við þurfum fleiri sem eru tilbúnir að taka ábyrgð.
Við þurfum fleiri sem vilja standa með félaginu – í verki, ekki bara í orði.
Aðspurður segir Andri að iðkendafjöldinn í körfuknattleiknum hjá Þór hafi oftast verið í kringum 200 en reyndar örlitlu færri á síðasta tímabili. Jákvætt sé að kvennamegin hafi verið lítilsháttar vöxtur og útlit sé fyrir að sá vöxtur haldi áfram.
„Þrátt fyrir þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir er mikilvægt að horfa einnig til þess styrks sem býr í félaginu. Saga þess, samfélagið í kringum það og sá fjöldi fólks sem hefur lagt sitt af mörkum í gegnum tíðina sýnir að grunnurinn er og getur verið sterkur – og að með samstilltu átaki er hægt að byggja upp enn öflugra starf. Með samstöðu og ábyrgð getum við tryggt að sómi verði áfram af starfi deildarinnar,“ segir Guðjón Andri Gylfason og hvetur alla sem láta starf körfuknattleiksdeildarinnar sig varða að taka þátt í þeirri vegferð sem framundan er.
