Fara í efni
Mannlíf

Sjúklega fyndnir sjúkraþjálfarar

Þórhallur og Hannes starfa báðir sem sjúkraþjálfarar á Akureyri. Eftir að hafa skemmt skjólstæðingum sínum í áraraðir með skemmtilegum sögum hafa þeir nýlega fundið sig í uppistandi.

Það er ekki á hverjum degi sem tveir sjúkraþjálfarar, sem vinna á sama vinnustað, uppgötva að þeir hafi, hvor í sínu horni, verið að velta fyrir sér uppistandi árum saman. Það gerðist þó hjá þeim Hannesi Bjarna Hannessyni og Þórhalli Guðmundssyni, samstarfsmönnum hjá Eflingu sjúkraþjálfun á Akureyri, en félagarnir stigu nýlega á svið ásamt fleiri norðlenskum uppistöndurum.

„Ég hefði ekki getað óskað mér betri frumraunar,“ segir Þórhallur og Hannes tekur undir. Segja þeir að viðbrögðin hafi farið fram úr öllum þeirra væntingum og eru þar að vísa til uppistandskvölds sem haldið var á Leyni í maí. Nú eru félagarnir á fullu að undirbúa nýtt uppistandskvöld sem haldið verður föstudagskvöldið 3. júlí. Viðburðurinn sem gengur undir nafninu „Á þetta að vera fyndið?“ er haldinn í þriðja sinn en á þessum kvöldum hefur heimafólk stigið á stokk og látið gamminn geysa. Að þessu sinni verður uppistandið haldið á Vitanum. Kvöldið er hluti af Listasumri og aðgangur er ókeypis. Ásamt sjúkraþjálfurunum stíga fjórir aðrir á svið: Svava Björk Ólafsdóttir, Baddi Ingimarsson, Snæfríður Ingadóttir og Egill Bjarni Friðjónsson.



Hannes er hrifinn af sjokkhúmor og dansar oft á línunni, en Þórhallur er mest í sjálfsniðrandi sögum.  

Lengi langað í uppistand

Hannes, sem útskrifaðist úr sjúkraþjálfun frá Háskóla Íslands fyrir sextán árum, segir að hugmyndin um uppistand hafi verið lengi að malla hjá honum. „Ég er búinn að vera að hugsa um þetta í ótrúlega langan tíma. Það hefur bara alltaf verið einhver hindrun. Svo kom þetta tækifæri og ég svaraði bara strax: „Já, ég er með.“ Síðustu ár er ég búinn að reyna að tileinka mér meira svona „fokkit“ hugarfar. Maður hefur oft verið of passasamur í lífinu og þar af leiðandi misst af ýmsu en núna langar mig bara að grípa þau tækifæri sem gefast.“

Þórhallur, sem lærði sjúkraþjálfun í Danmörku, segir að hann hafi sömuleiðis oft velt uppistandi fyrir sér en aldrei fundið rétta vettvanginn. Ekki fyrr en hann sá að það voru aðrir hér fyrir norðan með svipaðar pælingar og honum bauðst að fara á svið með þeim. „Það er rosalega skrítið að ákveða bara einn daginn að fara einn upp á svið og segja fólki sögur úr eigin lífi. Að fá að vera með gaf mér hins vegar tækifæri til að stíga fyrsta skrefið með hópi fólks í kringum sig,“ segir Þórhallur, þakklátur fyrir tækifærið, en þess má geta að hópurinn stefnir á að halda regluleg uppistandskvöld á Akureyri þar sem áhugasamir geta fengið að spreyta sig.

Sjúkraþjálfararnir slá oft á létta strengi í vinnunni. „Fólk kemur oft til okkar þegar það á erfitt eða er að glíma við verki og áföll. Þá getur skipt miklu máli að geta slegið á létta strengi og hjálpað fólki að sjá spaugilegu hliðarnar á hlutunum,“ segir Hannes.

Margt líkt með sjúkraþjálfun og uppistandi

Þrátt fyrir að hafa starfað saman hjá Eflingu um árabil vissu þeir félagar ekki af áhuga hvors annars á uppistandi fyrr en að þeir enduðu báðir í umræddum uppistandshóp. Húmor hefur þó lengi verið stór hluti af vinnudeginum hjá þeim. „Við erum reglulega að stríða hvor öðrum og espa hvorn annan upp í alls konar vitleysu,“ segir Hannes.

Þegar betur er að gáð eiga uppistand og sjúkraþjálfarastarfið líka meira sameiginlegt en margan grunar og strákarnir eru ekki í nokkrum vafa um að reynslan úr sjúkraþjálfuninni nýtist þeim vel á sviðinu. „Við erum alltaf að tala við fólk. Við erum alltaf að lesa fólk og bregðast við því sem kemur upp. Það er eiginlega stór hluti af starfinu og það nýtist vel í uppistandið,“ segir Þórhallur. Þá bendir Hannes á að húmor geti jafnvel verið mikilvægur þáttur í endurhæfingu. „Fólk kemur oft til okkar þegar það á erfitt eða er að glíma við verki og áföll. Þá getur skipt miklu máli að geta slegið á létta strengi og hjálpað fólki að sjá spaugilegu hliðarnar á hlutunum.“

Sjokkhúmor og eigin mistök

Þótt þeir Þórhallur og Hannes starfi í sama bransa og deili áhuga á uppistandi eru þeir ekki alveg sammála um hvað sé fyndið. Hannes segist hafa sérstakt dálæti á húmor sem ýtir aðeins við mörkunum. „Mér hefur alltaf fundist sjokkhúmor svolítið fyndinn. Mér finnst skemmtilegt þegar fólk dansar aðeins á línunni og hlutirnir verða pínulítið óviðeigandi, svo lengi sem öllum er ljóst að þetta er grín. Mér finnst líka mikilvægt að maður geti gert grín að sjálfum sér, ekki bara öðrum.“ Þórhallur hefur aftur á móti gaman af sögum sem hann sjálfur kemur verst út úr. „Mér finnst alltaf fyndnast þegar ég get sagt frá eigin mistökum. Ég hef gaman af sjálfsniðrandi húmor og þegar sagan tekur óvænta beygju. Þegar maður heldur að hún sé að fara í eina átt en svo gerist eitthvað allt annað.“ Hann segist einnig vera heillaður af því hvernig góðir brandarar eru byggðir upp. „Þegar maður byrjar sjálfur að skrifa uppistand fer maður allt í einu að sjá strúktúrinn. Hvernig sagan er sett upp, hvernig væntingar eru byggðar upp og svo kemur óvæntur endir sem snýr öllu á hvolf.“

Með uppistand í maganum. Fæðingin verður á Vitanum þann 3. júlí.

Sækja innblástur í hverdaginn

Aðspurðir hvað þeir ætli að fjalla um í uppistandinu á Vitanum segjast þeir báðir vera með nýtt efni byggt á eigin lífi. Þórhallur segir að hans atriði byggi að stórum hluta á hrekkjum, vinnustaðasögum og ýmsu brasi innan veggja Eflingar. „Ég ætla að tala um hrekki og alls konar rugl sem hefur gerst á Eflingu. Það er hráefnið mitt að þessu sinni,“ segir hann og bætir við að samstarfsfélagarnir gætu þurft að hafa áhyggjur af því hvað rati á sviðið.

Hannes sækir hins vegar innblástur í hversdagslegar aðstæður sem flestir kannast við. „Ég fór að hugsa um hvað í mínu daglega lífi væri í rauninni fyndið. Ég endaði til dæmis á að skrifa um venjulega ferð í Bónus. Þar komu bara endalausar hugmyndir upp, eins og af hverju maður stressast yfir því að raða í pokann eða af hverju maður reynir alltaf að bera alla innkaupapokana inn í hús í einni ferð.“

Þeir eru báðir sammála um að besta grínefnið sé oft nær en fólk heldur. „Það eru oft litlu hlutirnir sem allir kannast við sem virka best. Þá sér fólk sjálft sig í sögunum og það er oft þar sem stærstu hlátrarnir koma,“ segja þeir.

Sex heimamenn stíga á svið á uppistandskvöldinu á Vitanum. Viðburðurinn er styrktur af Listasumri Akureyrarbæjar og er frítt inn. 

Ólíkur hópur með mismunandi stíla

Ekki er hægt að enda spjallið við þá félaga án þess að spyrja þá út í það hvor þeirra sé fyndnari. „Hannes er fyndnari,“ svarar Þórhallur strax en Hannes er hins vegar ekki tilbúinn að samþykkja það svo auðveldlega. Þórhallur bætir við að Hannes sé snöggur að grípa hugmyndir og komast að kjarna málsins, á meðan hann sjálfur sé lengur að móta efnið. „Ég þarf alveg tvær vikur til að fæða brandara. Hjá Hannesi tekur það aðeins tvær sekúndur.“ Hannes svarar því til að styrkleikar þeirra séu einfaldlega ólíkir og því sé ekki hægt að bera þá saman. „Þórhallur er mjög góður í að byggja upp sögur og halda rauðum þræði í gegnum efnið. Mér finnst það ákveðin kúnst.“

Að lokum kemur þó líklega svarið sem sker endanlega úr um það hvor þeirra sé fyndnari; „Konunni minni finnst Hannes fyndnari. Hún mætti a.m.k. á síðasta uppistand ekki til að hlusta á mig heldur á Hannes,“ segir Þórhallur og brosir. Hann hvetur Akureyringa og aðra gesti til þess að mæta snemma á Vitann því á tveimur fyrri viðburðum hópsins, á Lyst og Leyni, hafi verið troðfullt út úr dyrum. „Þetta verður fjölbreytt kvöld með ólíkum stílum og mismunandi nálgun. Það er það sem gerir svona kvöld svo skemmtileg.“