Er hið „fljótandi gull“ matur framtíðarinnar?

Ólífutréð hefur fylgt mannskepnunni í þúsundir ára og á sér táknrænan sess í trú og menningu, segir Þráinn Lárusson í vikulegum matarpistli sem akureyri.net birtir í dag. Hann kemur víða við í fjölbreyttum pistlum sem slegið hafa í gegn; lesendur hafa hámað þá í sig hvern á fætur öðrum, enda eru þeir bæði fróðlegir og skemmtilegir.

Þráinn heldur áfram: „Í Gamla testamentinu færir dúfan Nóa ólífugrein til merkis um að syndaflóðinu sé lokið, og samkvæmt grískri goðafræði á gyðjan Aþena að hafa gefið mannkyninu ólífutréð. Þessar frásagnir sýna hversu djúpar rætur ólífan hefur sem tákn um frið, frjósemi og líf.“

Hann segir arfleifðina sérstaklega áþreifanlega á Spáni. „Ræktunarsvæði ólífutrjáa í Andalúsíu teygja sig svo langt sem augað eygir, enda er þar ræktað meira af ólífum og framleitt meira af ólífuolíu en á nokkru öðru svæði í heiminum. Spænsk ólífuolía er því oft kölluð „oro líquido“ – fljótandi gull.“

Vinsældir ólífunnar vaxa gríðarlega á hverju ári. Heimsframleiðslan er komin vel yfir þrjár milljónir tonna á ári og hefur aukist verulega á síðustu áratugum, nær tvöfaldast frá árinu 1990. Samhliða aukinni neyslu og útbreiðslu utan Miðjarðarhafsins er ólífan í auknum mæli talin til matvæla framtíðarinnar.

• Pistill Þráins: Ólífur – matur framtíðarinnar?