Unglingar sem hætta of snemma í íþróttum

Selma Hörn Vatnsdal

Selma Hörn Vatnsdal

Hreyfing er eitthvað sem allir stunda daglega. Að ganga í skólann á morgnana eða ganga á milli kennslustunda er hreyfing. Fyrir börn og unglinga er hreyfing mjög mikilvæg og er því áhyggjuefni hve mikið brottfall er úr íþróttum á meðal unglinga. Þeir eru kannski á þeim tíma í lífi sínu þar sem þeir þarfnast hreyfingar mest.

Unglingar missa áhugann

Í grein sem Kolbrún Baldursdóttir sálfræðingur skrifaði kemur fram að íþrótt sem er skipulögð af félagi er ekki bara staður þar sem krakkar koma saman og hreyfa sig heldur er einnig um forvarnargildi að ræða þar sem krakkar fá útrás, læra almenn samskipti, styrkja sjálfsmynd og öðlast sjálfsaga. Það eru alls ekki nýjar fréttir að þegar nær dregur unglingsárum fara krakkar að missa áhugann á íþróttinni sinni eða jafnvel bara hætta. Engin veit raunverulega hvað það er sem gerir það að verkum að unglingar hætta of snemma í íþróttum. Margir hafa þó komið með mögulegar skýringar. Ég ætla að telja hér upp nokkrar ástæður sem ég tel að geti orsakað brottfall unglinga úr íþróttum.

Vinirnir mikilvægari en hreyfingin

Unglingar upplifa oft félagsskapinn mikilvægari en hreyfinguna. Það eru of mörg dæmi um að unglingar, sem eru duglegir að hreyfa sig hvort sem það er í skipulagðri íþrótt eða bara á eigin vegum, hætti of snemma að hreyfa sig vegna þess að þeir vilji frekar elta vinina. Þessir einstaklingar sjá yfirleitt eftir því þegar þeir eru ekki lengur í góðu formi. Svo getur það aukið líkur á brottfalli ef unglingurinn hefur ekki æft neina sérstaka íþrótt sem barn heldur flakkað á milli íþrótta og gefist upp á endanum. Það getur valdið brottfalli að ekki séu nægir peningar til að borga æfingagjöldin. Einnig getur það verið ástæða að krakkar vilji ekki keppa. Flestar íþróttir leggja áherslu á keppni og þá er mjög gott að vera með sérstaka hópa fyrir þá sem langar að stunda íþróttina en vilja ekki keppa. Ekki eru mörg íþróttafélög með svoleiðis hópa sem er ekki nógu gott. Hvað sem öllu þessu líður er mjög mikilvægt að foreldrar og þjálfarar styðji og hvetji börnin til að halda áfram að hreyfa sig því að það er svo hollt og mikilvægt.

Hvað er hægt að gera?

Á Akureyri er verið að reyna að koma til móts við þá foreldra sem eiga ekki næga peninga aukalega til þess að leyfa krökkunum sínum að æfa íþrótt. Með styrknum sem íþróttafélögin fá, til dæmis frá Samherja, er hægt að lækka æfingagjöldin og fleiri fá að stunda íþrótt við sitt hæfi.

Þegar áhugann vantar er ekki mikið hægt að gera nema reyna að vekja hann. Þegar EM eða HM í handbolta er í sjónvarpinu bíður til dæmis íþróttafélagið Þór frítt að æfa handbolta hjá þeim þann mánuð sem mótið er. Það finnst mér vera flott og gæti vakið áhuga einhverra og einnig er hægt að vekja áhuga með því að hafa kynningar um mismunandi íþróttir í skólanum og leyfa unglingum að prófa þær í skólaíþróttum. Ef gerðir væru hópar innan sem flestra íþróttagreina sem gerði unglingum kleift að æfa íþróttina af skemmtun en ekki til þess einungis að keppa gætum við komið í veg fyrir brottfall úr íþróttum.

Unglingar hætta of snemma í íþróttum um allt land og það er vandamál. Mér finnst þetta vera mikilvægt málefni sem þarfnast lausnar. Ástæðurnar geta verið margar en lausnirnar eru það líka. Ég held að ef að allir hjálpist að ættum við að geta leyst vandamálið þó það taki langan tíma. Þetta er mikilvægt. Heilsa og hreyfing er mikilvæg fyrir alla!

Selma Hörn Vatnsdal

Greinin er unnin upp úr málstofuverkefni sem nemendur 10. bekkjar fluttu munnlega á heimatilbúnu málþingi í Giljaskóla í febrúar.

Greinin birtist í Akureyri vikublað 26. júní 2014