Aðsend grein eftir Söndru Björk Jóhannsdóttur lögfræðing:

Við Íslendingar stöndum í stríði. Við stöndum frammi fyrir að missa margar af okkar verðmætustu auðlindum. Sem þjóð ber okkur öllum að standa vörð um sameiginlega hagsmuni okkar. Sú vá sem við stöndum frammi fyrir er þó ekki vegna ágangs erlendra ríkja sem ásælast auðlindir okkar og verðmæti, heldur stöndum við frammi fyrir skefjalausri græðgi einstaklinga og fyrirtækja sem vilja að auðlindum okkar verði afsalað úr höndum þjóðarinnar í þeirra hendur til frambúðar. Við stöndum frammi fyrir því að allar sameiginlegar auðlindir okkar geti í framtíðinni lent í einkaeigu. Nú hafa Ungir Sjálfstæðismenn tekið af skarið og krefjast þess að íslenska þjóðin afsali sér endanlega yfirráðum yfir sameiginlegri auðlind landsmanna, nytjastofnunum á Íslandsmiðum. Í ályktun sem SUS hefur nú sent frá sér kemur fram að hagsmunum þjóðarinnar sé best borgið með því að útvegsmönnum verði afhentar auðlindir sjávar og að einstaklingseignarréttur þeirra yfir auðlindinni verði viðurkenndur sem fyrst!

Nú er svo komið að þjóðin getur ekki látið bjóða sér þessa ógeðfelldu ránsherferð lengur. Herferð þar sem greipar hafa verið látnar sópa um stærstu sameiginlegu verðmæti þjóðarinnar. Herferð sem ekki sér fyrir endann á fyrr en þjóðin rís upp og krefst þess að fá úrskurðarvaldið yfir örlögum sínum og hagsmunum, enda hefur Alþingi sannað að það er óhæft til þess að fara með málefni sameiginlegra auðlinda landsmanna fyrir þjóðina alla.

Við Íslendingar þurftum að heyja hatramma baráttu fyrir sjálfstæði og valdi yfir auðlindum okkar. Stór hluti af sjálfstæði okkar felst í valdi yfir auðlindum okkar. Látum engan svipta okkur þessum sameiginlegu áunnu forréttindum baráttulaust. Tökum afstöðu með framtíð og frelsi íslensku þjóðarinnar. Ég skora á alla þjóðholla Íslendinga hvar í flokki sem þeir standa til að krefjast þess að kvótakerfið verði sett í dóm þjóðarinnar í almennri þjóðaratkvæðagreiðslu. Stofnuð hafa verið samtök sem standa fyrir víðtækri undirskriftasöfnun á netinu, sem heita Þjóðareign – Samtök um auðlindir í almannaþágu. Ég hvet alla Íslendinga til þess að fara inn á síðu þeirra og skrifa undir áskorun um að framtíð kvótakerfisins verði sett í þjóðaratkvæðagreiðslu. Slóðin er www.þjóðareign.is

Sandra Björk Jóhannsdóttir, viðskiptalögfræðingur

Örlygur Hnefill Jónsson skrifar:

Mikil óáran hefur gengið yfir okkar fagra draumaland og þarf ekki að fjölyrða um orsakir né afleiðingu. Ljóst er að sú virkjun hugvitsins sem mestrar tilbeiðslu naut og fólst meðal annars í því að Ísland yrði alheims fjármálamiðstöð er lítið rædd þessa síðustu daga. Á því efnahagsvori, þar sem byggingar spruttu upp um holt og hæðir í höfuðborginni líkt og sá gróður jarðar sem best er hlúð að og vökvaður og kliðurinn í einkaþotunum var stöðugur frá Reykjavíkurflugvelli sem beið þess eins að breytast í suðrænt íbúðarhverfi með breiðstrætum þar sem íbúarnir sátu í mildri nóvemberkvöldkyrrð við borð á gangstéttinni og drukku dýrt rauðvín. Í þessum besta heimi allra heima  gerði dvergur grín að landsbyggðarfólki sem bjó við annan veruleika.

Samdráttur í hefðbundnum atvinnuvegum landsbyggðarinnar hefur verið viðvarandi undanfarna áratugi. Breytingar í landbúnaði og fækkun starfa hefur sett mark sitt á landsbyggð alla. Sama er að segja um sjávarútveginn þar sem niðurskurður veiðiheimilda og tilflutningur minnkandi kvóta hefur farið illa með byggðir. Við þessa stöðu hefur m.a.verið litið til þess að nýta þær orkuauðlindir sem landið býr yfir. Fallvötn hafa verið virkjuð og lengst af var rekin sú nýlendustefna að flytja orkuna inn á höfuðborgarsvæðið til þess að efla þar atvinnu og styrkja byggð.

Nánar »

Örlygur Hnefill Örlygsson

Örlygur Hnefill Örlygsson ritstjóri skrifar:
Verkafólk um heim allan fagnar í dag baráttudegi sínum. Í þetta sinn er fagnað í skugga atvinnuleysis og versnandi efnahagsástands. Sjaldan í seinni tíð hefur þó verið meira tilefni til að berjast fyrir réttlæti og jöfnuði í samfélagi mannanna. Óhófssemi liðinna ára hefur leitt okkur inn í skeið erfiðleika en þegar allt kemur til alls verður það alþýðan og verkafólkið sem mun skapa þau verðmæti sem leiða þjóðir heims aftur til betri tíma.

Það voru því miklar gleðifregnir sem bárust í gær, að stjórnendur Samherja skyldu verðlauna starfsfólk sitt með 55 þúsund króna launauppbót í lok mánaðar. Fréttir sem þessar eru því miður fáheyrðar og oft virðist manni að fyrirtækin sjái ekki þann auð sem liggur í starfsfólki þeirra.

Þau réttindi sem barátta verkafólks hefur skilað hafa kostað miklar fórnir. Því má aldrei gleyma. Í dag skulum við safnast saman við Alþýðuhúsið og sýna það þrek og þann baráttuanda sem í okkur býr. Slagorð dagsins eru Atvinna fyrir alla og fyrir henni þarf að berjast. Látum þau orð óma um bæinn í dag. Við erum samfélagið og það er okkar verkefni að tryggja að það sé réttlátt.

Akureyri.net óskar verkafólki til hamingju með baráttudaginn!

eftir Helga Má Barðason.

Lífið gengur sinn gang og allt er breytingum háð. Þar eð ég hef nú látið af störfum sem ritstjóri frétta- og upplýsingavefjarins Akureyri.net vil ég þakka samferðafólki mínu, lesendum og samstarfsmönnum, ánægjulega samvinnu á þessum frumbernskuárum vefjarins. Það er von mín að Akureyri.net lifi og dafni lengi enn – með dyggri aðstoð lesenda og þeirra sem láta sig málefni Akureyrar og nágrannabyggðanna varða.

Höfundur er þýðandi og uppgjafaritstjóri.

Eftir Helenu Þ. karlsdóttur

Samfylkingin í Norðausturkjördæmi efnir til opins rafræns prófkjörs dagana 5.-7. mars nk. Kosið er um 8 bindandi sæti.
 Gengið er til kosninga undir óvenjulegum kringumstæðum. Eftir hrun íslensks þjóðfélags er mikið verk framundan við endurreisn þess. Það eru erfiðir tímar framundan og brýnt að koma heimilunum og fyrirtækjunum til aðstoðar. Það er forgangsverkefni að standa vörð um velferðarkerfið til að hægt sé að koma til móts við þá sem standa höllum fæti en öflugt velferðarkerfi er undirstaða samfélagsins og mikilvægi þess hefur sjaldan verið meira en nú. Mikilvægt er að styðja við heimilin í landinu og lágmarka fjárhagslegan og félagslegan skaða fólks af völdum efnahagsástandsins.
Endurreisa þarf fjármálakerfi landsins svo halda megi hjólum atvinnulífsins gangandi og vinna þarf bug á sívaxandi atvinnuleysi. Verkefni okkar er að horfa fram á veginn og hefja kröftugt uppbyggingarstarf. Við eigum að fara í opinberar og mannaflsfrekar framkvæmdir, styðja við frumkvöðlastarf, efla ferðaþjónustuna og rannsaka auðlindir þjóðarinnar í sjó og á landi og nýta þær á skynsamlegan hátt til að skapa arðbær framtíðarstörf. Það er okkar ábyrgð og okkar skylda að leita allra leiða til að skapa arðbær störf.
Önnur mikilvæg mál eru samgöngumálin en góðar samgöngur eru forsenda byggðaþróunar og atvinnu á landsbyggðinni. Eins er brýnt að lækka flutningskostnað þar sem hann er að sliga mörg landsbyggðarfyrirtæki. Enn fremur tel ég að við eigum að kanna möguleika á strandsiglingum. Síðast en ekki síst er mikilvægt að flugvöllur verði áfram í Vatnsmýrinni.
Sem sveitarstjórnarmanni eru mér málefni sveitarfélaganna hugleikin og ég tel að efla eigi sveitarfélögin með flutningi verkefna frá ríki til sveitarfélaga.
Aldrei fyrr hefur aðgengi að menntun verið eins mikilvæg. Brýnt er að auka menntunarmöguleikana og tengja menntunin meira við atvinnulífið. Menntun er fjárfesting í framtíðar.
Nú líður senn að lokum prófkjörsins. Baráttan hefur verið mjög stutt og snörp. Ég vil hvetja alla áhugasama til að taka þátt í prófkjörinu. Ég óska eftir stuðningi í 3. sæti á lista Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi.

Höfundur er lögfræðingur og bæjarfulltrúi á Akureyri
 og sækist eftir 3. sæti á lista Samfylkingarinnar  í Norðausturkjördæmi

Eftir Snorra Ásmundsson

Kæru Sjálfstæðismenn

Þar sem ég hef ákveðið að gefa kost á mér í formannskjör Sjálfstæðisflokksins er rétt að skrifa nokkur orð til að hnykkja á nokkrum atriðum. Sjálfstæðismenn hafa oft á tíðum fylgt leiðtoga sínum í blindni, um það þarf ekki að taka dæmi. Þessi foringjahollusta hefur á stundum verið flokknum og þjóðinni til trafala eins og nýlegir atburðir sanna. Ég tel að nú sé tími til að losa flokkinn við leifar gamalla tíma og leyfa nýjum og ferskum mönnum að njóta sín.
Það er mikill heiður að vera valinn fulltrúi á Landsfund Sjálfstæðisflokksins, en því fylgir einnig mikil ábyrgð. Ekki eingöngu hvað varðar Sjálfstæðisflokkinn og framtíð hans, heldur einnig og ekki síður, hvað varðar framtíð Íslands. Það þarf að kjósa nýjan leiðtoga.
Leiðtoga sem getur leitt flokkinn og þjóðina í gegnum þessar efnahagsþrengingar sem við nú stöndum frammi fyrir. Ég held að ég sé tilvalinn í það mikilvæga hlutverk og stuðningsyfirlýsingar flokkssystkina minna um land allt hafa eflt mig í þeirri trú.
Einhverjir kunna að halda að hér sé um fíflagang að ræða því andstæðingar mínir hafa oft borið það upp á mig að ég sé einhverskonar grínisti eða að mín pólitísku afskipti séu listgjörningur. Þá spyr ég á móti: Hvað er gjörningur? Og má ekki segja að aðgerðir og stefna ríkisstjórnar Geirs H. Haarde hafi verið eitt allsherjar gjörningagrín? – Það væri þá nær að hafa gjörningameistara við stjórnvölinn, ekki satt? Fordómar verða til í ótta og einhverjir kunna jú að hafa ærna ástæðu til að óttast framgöngu mína og þá gjörninga sem ég hyggst fremja sem formaður Sjálfstæðisflokksins. Ég t.d. líð ekki að ógeðfelldir, gráðugir drullusokkar hafi eitthvað með hagsmuni þjóðarinnar að gera. Þeir hinir sömu kunna að óttast að ég sigri í formannskjörinu og losi flokkinn undan oki spillingarinnar. Kæru fulltrúar á flokksþingi, losið okkur úr viðjum óttans og takið fagnandi á móti nýjum og breyttum tímum með bjartsýnan og kjarkmikinn leiðtoga með gráblá augu sem kallar ekki allt ömmu sína.

Snorri Ásmundsson