Aðsend grein eftir Söndru Björk Jóhannsdóttur lögfræðing:

Við Íslendingar stöndum í stríði. Við stöndum frammi fyrir að missa margar af okkar verðmætustu auðlindum. Sem þjóð ber okkur öllum að standa vörð um sameiginlega hagsmuni okkar. Sú vá sem við stöndum frammi fyrir er þó ekki vegna ágangs erlendra ríkja sem ásælast auðlindir okkar og verðmæti, heldur stöndum við frammi fyrir skefjalausri græðgi einstaklinga og fyrirtækja sem vilja að auðlindum okkar verði afsalað úr höndum þjóðarinnar í þeirra hendur til frambúðar. Við stöndum frammi fyrir því að allar sameiginlegar auðlindir okkar geti í framtíðinni lent í einkaeigu. Nú hafa Ungir Sjálfstæðismenn tekið af skarið og krefjast þess að íslenska þjóðin afsali sér endanlega yfirráðum yfir sameiginlegri auðlind landsmanna, nytjastofnunum á Íslandsmiðum. Í ályktun sem SUS hefur nú sent frá sér kemur fram að hagsmunum þjóðarinnar sé best borgið með því að útvegsmönnum verði afhentar auðlindir sjávar og að einstaklingseignarréttur þeirra yfir auðlindinni verði viðurkenndur sem fyrst!

Nú er svo komið að þjóðin getur ekki látið bjóða sér þessa ógeðfelldu ránsherferð lengur. Herferð þar sem greipar hafa verið látnar sópa um stærstu sameiginlegu verðmæti þjóðarinnar. Herferð sem ekki sér fyrir endann á fyrr en þjóðin rís upp og krefst þess að fá úrskurðarvaldið yfir örlögum sínum og hagsmunum, enda hefur Alþingi sannað að það er óhæft til þess að fara með málefni sameiginlegra auðlinda landsmanna fyrir þjóðina alla.

Við Íslendingar þurftum að heyja hatramma baráttu fyrir sjálfstæði og valdi yfir auðlindum okkar. Stór hluti af sjálfstæði okkar felst í valdi yfir auðlindum okkar. Látum engan svipta okkur þessum sameiginlegu áunnu forréttindum baráttulaust. Tökum afstöðu með framtíð og frelsi íslensku þjóðarinnar. Ég skora á alla þjóðholla Íslendinga hvar í flokki sem þeir standa til að krefjast þess að kvótakerfið verði sett í dóm þjóðarinnar í almennri þjóðaratkvæðagreiðslu. Stofnuð hafa verið samtök sem standa fyrir víðtækri undirskriftasöfnun á netinu, sem heita Þjóðareign – Samtök um auðlindir í almannaþágu. Ég hvet alla Íslendinga til þess að fara inn á síðu þeirra og skrifa undir áskorun um að framtíð kvótakerfisins verði sett í þjóðaratkvæðagreiðslu. Slóðin er www.þjóðareign.is

Sandra Björk Jóhannsdóttir, viðskiptalögfræðingur

Örlygur Hnefill Jónsson skrifar:

Mikil óáran hefur gengið yfir okkar fagra draumaland og þarf ekki að fjölyrða um orsakir né afleiðingu. Ljóst er að sú virkjun hugvitsins sem mestrar tilbeiðslu naut og fólst meðal annars í því að Ísland yrði alheims fjármálamiðstöð er lítið rædd þessa síðustu daga. Á því efnahagsvori, þar sem byggingar spruttu upp um holt og hæðir í höfuðborginni líkt og sá gróður jarðar sem best er hlúð að og vökvaður og kliðurinn í einkaþotunum var stöðugur frá Reykjavíkurflugvelli sem beið þess eins að breytast í suðrænt íbúðarhverfi með breiðstrætum þar sem íbúarnir sátu í mildri nóvemberkvöldkyrrð við borð á gangstéttinni og drukku dýrt rauðvín. Í þessum besta heimi allra heima  gerði dvergur grín að landsbyggðarfólki sem bjó við annan veruleika.

Samdráttur í hefðbundnum atvinnuvegum landsbyggðarinnar hefur verið viðvarandi undanfarna áratugi. Breytingar í landbúnaði og fækkun starfa hefur sett mark sitt á landsbyggð alla. Sama er að segja um sjávarútveginn þar sem niðurskurður veiðiheimilda og tilflutningur minnkandi kvóta hefur farið illa með byggðir. Við þessa stöðu hefur m.a.verið litið til þess að nýta þær orkuauðlindir sem landið býr yfir. Fallvötn hafa verið virkjuð og lengst af var rekin sú nýlendustefna að flytja orkuna inn á höfuðborgarsvæðið til þess að efla þar atvinnu og styrkja byggð.

Nánar »